ด้วยความช่วยเหลือของเจียงตงที่ขัดขวางตาแก่หยาง ทั้งสองคนในที่สุดก็ลงลิฟต์มาเมื่อมองดูฉินเฉาเปิดประตูเมอร์ซิเดส หลี่เสวี่ยพลันจ้องฉินเฉาด้วยสายตาแปลกๆ ความสัมพันธ์ของชายสองคนนี้มันยังไงกัน ถึงสามารถให้อีกคนยืมเมอร์ซิเดสได้ง่ายๆ อย่างนี้? เธอคิดอย่างอยากรู้หลี่เสวี่ยออกจากบ้านของเธอโดยมีแค่เสื้อผ้าที่อยู่บนตัวเท่านั้นเธอไม่ได้เอาอะไรมา นอกจากสิ่งที่อยู่ในกระเป๋าถือของเธอ และลูกแมวขาว“เหมียว เหมียว!” ลูกแมวร้องออกมา และตะปบหน้าอกของหลี่เสวี่ยด้วยอุ้งเท้าของมัน ทำให้ฉินเฉารู้สึกอิจฉาเขาเปิดประตูให้หลี่เสวี่ยเข้าไปนั่งอย่างที่สุภาพบุรุษสมควรทำ“พาฉันไปโรงแรมที่ใกล้ที่สุด ฉันปวดหัว และฉันอยากจะพัก”หลี่เสวี่ยรู้สึกแย่ ไม่ใช่เพราะทิ้งตาแก่หยาง แต่เป็นเพราะเธอรู้สึกเสียใจกับสามีที่เสียไป หยางฟ่าน“ได้ครับ” ฉินเฉาก็ไม่พูดมาก เขาขับรถไปที่โรงแรมที่ใกล้ที่สุดระหว่างทาง ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกัน อารมณ์ของหลี่เสวี่ยก็ซับซ้อน และฉินเฉาก็ไม่รู้จะปลอบม่ายสาวคนนี้อย่างไรดียังไงเธอก็เป็นหัวหน้าของเขาเมื่อกี้ที่ห้องของเธอ เพื่อที่จะกระตุ้นตาแก่หยาง เขาจงใจเอามือกอดหลี่เสวี่ย และบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงของเขาผู้หญิงเป็นพวกพยาบาท ดังนั้น เขากลัวว่าผู้จัดการหลี่จะสร้างเรื่องยากให้เขาในอนาคต เพราะว่าเรื่องนี้ลุงมันเถอะ ทำไมฉันต้องเผชิญกับเรื่องแย่ๆ แบบนี้ในวันแรกที่เข้าทำงานด้วย? หรือว่าฉันจะเกิดมาเพื่อต่อสู้ แ
