นเฉาก็ยิ้มออกมา และกอดหลี่เสวี่ยไว้ในอ้อมแขนขณะที่หลี่เสวี่ยร้องออกมาด้วยความตกใจ เขาก็พูดกับตาแก่นั่น“ตาแก่ ฉันจะบอกอะไรนายอย่างหนึ่ง จากนี้ไป หลี่เสวี่ยเป็นผู้หญิงของฉัน ฉินเฉา นายคิดว่าไง!”“ฉินเฉา อย่าพูดเหลวไหล…” หลี่เสวี่ยอยากจะปฏิเสธ แต่ร่างของเธอพลันสั่น ฉินเฉาผนึกปากของเธอไว้ด้วยพลังความคิดของเขา“หือ!” เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ตาของตาแก่แถบหลุดออกจากเบ้า“ต่อให้ลูกชายฉันตายไป ก็ยังมีฉันอยู่ ถ้าหลี่เสวี่ยไม่สามารถเป็นลูกสะใภ้ฉัน เธอก็จะเป็นเมียฉัน ไม่มีใครเอาเธอไปจากฉันได้!”ตาแก่นี่พูดคำนี้ออกมาอย่างบ้าคลั่งฉินเฉาร้องอุทานในใจ หือ! นี่ไม่ใช่เรื่องฉาวในครอบครัว ระหว่างพ่อสามีกับลูกสะใภ้หรอกเหรอ!หลี่เสวี่ยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่าชายแก่คนนี้จะพูดคำพูดไร้ยางอายอย่างนี้ออกมาได้“ตาแก่ ไม่ใช่ว่านายแก่เกินไปสำหรับเรื่องพวกนี้แล้วหรอกเหรอ?”ฉินเฉาพูดออกมา“เหอะ ไอ้สารเลว แกจะไปรู้อะไร! นี่เรียกว่า ไม่ปล่อยให้น˺าดินของตัวเองไหลไปสู่พื้นที่คนอื่น!” ตาแก่พูดกับฉินเฉาอย่างมั่นใจ “ยิ่งกว่านั้นลูกชายของฉันต้องตายเพราะเธอ ดังนั้น ยัยร่านนี่จะต้องเป็นของฉันถ้าเธออยากจะวิ่งไปกับผู้ชายคนอื่น แล้วฉันจะเล่นไพ่นกกระจอกอีกต่อไปได้ยังไง!”“เวลาอย่างนี้ นายก็ยังคิดเรื่องพนัน” น˺าตาไหลอาบหางตาหลี่เสวี่ย ฉินเฉาพูดกับเธอ “อยู่กับตาแก่นี่ไม่ปลอดภัยกับคุณอีกต่อไปแล้วคุณหนีไปให้ไกลจากเขาดีกว่า
