ใช่เรื่องของฉันฉินเฉายักไหล่“คุณดื่มไปเยอะ ดังนั้น ผมจึงใจดีพาคุณกลับบ้าน แต่เมื่อผมมาที่นี่ผมก็ต้องตกใจกับของขวัญที่รอต้อนรับผม”“ไอ้สารเลว ยังโกหกอีก หา? ฉันรู้ว่าแกมีเจตนาไม่ดี วันนี้ ฉันจะสับแกอย่างแน่นอน!”พร้อมกันนั้น เขาก็พุ่งเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับมีดในมือแสงจากมีดทำครัวกำลังจะตกลงบนร่างฉินเฉาหลี่เสวี่ยร้องออกมาด้วยความกลัว กลัวว่าฉินเฉาจะล้มลงจมกองเลือดในไม่กี่วินาทีนี้ตาแก่นี่โหดเหี้ยมจริงๆ เขาพูดว่าจะสับ เขาก็จะสับจริงๆแต่ฉินเฉาจะปล่อยให้เขาทำได้ยังไง? ถ้าเขาถูกตาแก่นี่สับด้วยมีดทำครัวจริงๆ เขาคงไม่มีหน้าออกไปแสดงตัวข้างนอกอีก“ตาแก่ นายแก่แล้ว อย่าเดินไปทั่วพร้อมกับมีดทำครัวสิ” ฉินเฉายื่นนิ้วโป้งและนิ้วชี้ จับมีดที่กำลังตกลงมาราวกับถูกหนีบด้วยคีมเหล็ก ตาแก่ไม่สามารถดึงมีดกลับ ไม่ว่าเขาจะพยายามเท่าไหร่ก็ตามเมื่อเห็นฉินเฉาไม่เป็นไร หลี่เสวี่ยก็ถอนใจด้วยความโล่งอก“พ่อ อย่าพูดเหลวไหล นี่เป็นผู้ช่วยของหนู วันนี้ เราไปร้านอาหารและดื่มกับลูกค้ามา”“ถุย!” ใครจะรู้ ตาแก่นี่ไม่ฟังคำอธิบายจากลูกสะใภ้ของเขา กลับด่าออกมาแทน “แกคิดว่าพ่อของแกโง่หรือไง! เธอมันหน้าด้าน เธอบอกว่าเธอออกไปดื่ม แต่ฉันคิดว่าเธอออกไปเอากันมาต่างหาก! บัดซบเอ๊ยเธอคิดว่าพ่อของเธอจะไม่รู้หรือไงว่าเธอไปนอนกับลูกค้ามาหลายปีแล้วน่ะ? ไม่อย่างนั้น เธอคิดว่าเธอจะได้ตำแหน่งผู้จัดการมาได้ยังไง?”“พ่อ พูดเหลวไหลอะไรน่ะ!” หน้าข
