องหลี่เสวี่ยซีด คำดูถูกของตาแก่นี่แทงลึกเข้าไปในใจของเธอ“ฮึ่ม อย่าคิดว่าพ่อแกคนนี้จะไม่รู้!” เมื่อเอามีดกลับล้มเหลว ตาแก่ก็ยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับมือเท้าเอว และระบายความโกรธออกมา “เธอคิดว่าเมื่อลูกชายฉันตายไปแล้ว เธอจะไปร่านที่ไหนก็ได้ยังงั้นเหรอ? ให้ฉันบอกเธอ ต่อให้ลูกชายฉันตาย ฉัน พ่อของเขา ก็ยังมีชีวิตอยู่ เมื่อเธอแต่งเข้ามาในตระกูลหยางของเรา เธอก็ต้องตายเป็นผีของตระกูลหยางเรา!”“ลุง ลุงพูดผิดแล้ว”เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อสามีของเธอ ร่างของหลี่เสวี่ยก็สั่นซวนเซฉินเฉารีบจับเธอไว้ และพูดกับตาแก่“นายมันคนแก่ อย่าเอาเรื่องความอาวุโสมาเอาเปรียบคนผู้จัดการหลี่แต่งงานเข้ามาในตระกูลนาย โชคไม่ดี ที่ลูกชายของนายไม่เชื่อฟัง ดังนั้น เขาจึงปิดตาของเขาแล้วตายไป ตามกฎหมาย ผู้จัดการหลี่ไม่มีความสัมพันธ์ทางครอบครัวอะไรกับนาย ยังไงก็ตาม เหตุผลที่ว่าทำไมเธอถึงดูแลนายอยู่เสมอ ก็เพราะว่าความสัมพันธ์ที่ดี อย่าให้มากเกินไป”“สารเลว มันถึงตานายแล้วเหรอที่จะมาสั่งสอนฉัน พ่อเอ็งคนนี้!”ตาแก่หยางเบิกตากว้าง เขาจ้องไปที่ลูกสะใภ้ของเธอ “ยัยร่าน เธอไปหาคนนอกมาช่วยเธอฆ่าตาแก่คนนี้ใช่มั้ย!”“พ่อ อย่าพูดเหลวไหล ฉันไม่ได้ทำ….”“แกไม่ได้ทำ?” ตาแก่หยางเยาะเย้ย “ผายลมกับแม่แกสิ! เมื่อแกพาชายคนนี้มาที่นี่ ก็เห็นชัดๆ แล้วว่าเตรียมจัดการกับฉัน! ดี เมื่อเป็นอย่างนี้ ฉันจะแขวนคอตัวเองในห้องนี้ ถึงยังไง ยัยผู้หญิงปลิ้นปล้อนอย่างเ
