เฉากระดกแก้วที่ 6 เข้าไปง่ายๆ ซินคุนก็เริ่มรู้สึกกระสับกระส่ายเขาหยิบเอาเต้ากวน 25 ขวดที่ 3 มา (2 ขวดแรกถูกฉินเฉาทำให้ว่างเปล่าแล้ว) เทให้ตัวเองนิดหน่อย และจิบดูหือ นี่มันเหล้าจริง ไม่ใช่เอาน˺ามาหลอก ทำไมเขาถึงดื่มมันได้ราวกับน˺าเปล่า!หลี่เสวี่ยจ้องมองเขาด้วยสายตากลมโตเป็นประกายตลอดเวลาเธอไม่คิดเลยว่า ผู้ช่วยคนใหม่ของเธอ จะเป็นพวกดื่มเก่ง เหล้า 6 แก้วรวด แต่เขาก็ยังดูปกติดี“ยังเหลืออีก 3 แก้ว ผู้จัดการซิน” ฉินเฉาเอาแก้วออกมา 3 แก้วและเติมมันจนเต็มเขายื่นมือออกมา และหยิบแก้วขึ้นมาทีละแก้ว เหมือนต้องการจะดื่มพวกมันในครั้งเดียวผู้จัดการซินกลืนน˺าลายที่เต็มปาก เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้วหรือไง? ทำไมเขาถึงดื่มเหล้าแบบนี้?หลังจากดื่มพวกนี้ไปอีก 2 แก้ว ตาของฉินเฉาก็พลันหม่นลง เขาเซเล็กน้อยและนั่งลงบนเก้าอี้“ฉินเฉา ฉินเฉานายโอเคมั้ย?” หลี่เสวี่ยสะดุ้ง และรีบเข้ามาจับฉินเฉาไว้ด้วยความกลัวว่าเขาจะตกจากเก้าอี้“ผะ ผมไม่เป็นไร!” ฉินเฉาร้องออกมา “ผมยัง ผมยังดื่มได้!”“ใช่ ใช่แล้ว ผู้ช่วยผู้จัดการหลี่ดื่มเก่งจริงๆ!” ตาของซินคุนเป็นประกายด้วยความยินดี แม่มันเถอะ ในที่สุดแอลกอฮอล์ก็เอามันลง “ยังเหลือเหล้าอีกแก้วที่เขาต้องดื่ม!”“ผู้จัดการซิน เขาดื่มต่อไม่ไหวแล้ว…” ในฐานะหัวหน้า หลี่เสวี่ยไม่อยากให้ผู้ช่วยของเธอต้องหมดสภาพไปทั้งอย่างนี้ ดังนั้น เธอจึงรีบพูดกับซินคุน“ก็ดี ในเมื่อเขาแพ้รอบนี้ ผู้จัดการ
