้องกลัวด้วย? เมื่อเขาเตรียมเหล้าพวกนี้ เขาก็พร้อมจะสละชีพแล้ว เขาจะจัดการกับเจ้าหนูนี่ก่อน และจากนั้นค่อยเป็นหลี่เสวี่ย!“มา มาดื่มกัน ใครที่ไม่ดื่มให้ถือว่าเป็นหลานของอีกคน!” ซินคุนพูดขึ้นมา เปิดเหล้าสองขวด และเทใส่แก้วตัวเอง “วันนี้ ฉัน บิดาของนาย จะแสดงให้นายเห็นเองว่าใครเป็นเทพสุราของที่นี่!”“ผม ผมไม่เชื่อ นะ ในพระเจ้า!” ฉินเฉาหัวเราะ และเทใส่แก้วตัวเองด้วยมือสั่นๆ“มาเลย ดื่ม!” ฉินเฉายกแก้วของเขาขึ้น และร้องบอกซินคุน ทั้งสองคนต่างดื่มในเวลาเดียวกัน ฉินเฉาเซหน่อยๆ แต่หลี่เสวี่ยรีบเดินเข้าไปจับเขาไว้“ฉินเฉา หยุดเถอะ นายดื่มไม่ไหวแล้ว”ซินคุนวางแก้วเปล่าลง และยิ้มให้ฉินเฉา ท้องของเขาเริ่มรู้สึกไม่สบายแล้ว เพราะเหล้าพวกนี้ตราบเท่าที่ฉันสามารถสั่งสอนเจ้าเด็กใจร้อนนี่ได้ มันก็ไม่ถือว่าเป็นอะไร ถ้าฉันต้องดื่มเหล้าไม่กี่แก้วนี้ ถึงยังไง ฉันก็สามารถแสดงออกต่อหน้าหลี่เสวี่ย หึหึ“ผมยังไม่เมา ปละ ปล่อยผม!” ฉินเฉายื่นแขนออกไปอย่างไม่มีสติและผลักบอสของเขาไปด้านข้าง “นี่เป็นเรื่องของผู้ชาย ผู้หญิงไม่เกี่ยว”“ใช่ นี่เป็นเรื่องของผู้ชาย!” ซินคุนยิ้ม และเติมเหล้าใส่แก้วจนเต็มฉันไม่เชื่อว่านายจะไม่หมดสภาพหลังจากสองแก้วนี้“มา ดื่ม!” ฉินเฉาดื่มแก้วของเขาชายทั้งสองไม่ลังเลที่จะดื่มแก้วที่สอง ฉินเฉาท่าทางซีดขาว นั่งอยู่กับที่พร้อมกับจ้องไปที่ซินคุนอย่างว่างเปล่า หลี่เสวี่ยโกรธเขา ดังนั้นเธอจึงไม่หยุดเขา