หรือว่าจะให้เราหักขาแก”“ไปบอกกับตำรวจในสถานีตำรวจแล้วกัน” ฉินเฉายักไหล่ และเริ่มเดินไปที่สถานีตำรวจที่อยู่ไม่ไกล“หยุด!” เหล่านักล้วงกระเป๋าเข้ามาขวางเขาไว้ ต้วนจื่อคนนั้นตะโกน “ไอ้เวร อยากจะเป็นฮีโร่หรือไง หา! จัดการมัน!”พร้อมกันนั้น พวกเขาก็พุ่งเข้าใส่ฉินเฉา พยายามจะทดสอบ ‘กังฟู’ที่พวกเขาฝึกมาจากข้างหลัง หลี่เสวี่ย ร้องออกมาด้วยความตกใจ เธอพยายามขยับออกห่างจากนักล้วงกระเป๋าพวกนี้อย่างรวดเร็ว อยากจะไปที่สถานีตำรวจแต่ต้วนจื่ออ่านใจเธอออก เขารีบมาหยุดตรงหน้าเธอ“คนสวย จะไปไหน? ทำไมไม่เล่นเป็นเพื่อนคุณลุงคนนี้หน่อยล่ะ?”พร้อมกันนั้น เขาก็ยื่นมือออกไปจะจับหน้าอกของหลี่เสวี่ย“อ๊า!” ในตอนนี้เอง ก็มีเสียงกรีดร้องดังออกมาจากข้างหลังเขาต้วนจื่อพลันสะท้าน และรีบหันกลับไปดูเขาเห็นฉินเฉายืนอยู่กับที่โดยไม่มีรอยขีดข่วน แต่คนของเขากลับนอนกองอยู่บนพื้น ร้องโหยหวนขณะที่จับข้อมือของพวกเขาไว้“โทษที ฉันทำลายมือของคู่หูนายไปแล้ว” มือของฉินเฉายังคงจับมือชายคนนั้นอยู่ ตอนนี้ นักล้วงกระเป๋าคนนั้นหน้าซีด เขาหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าด้วยมืออีกข้าง คาบไว้ในปากและจุดมันต้วนจื่อตัวสั่น เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมชายคนนี้ถึงลงรถมาอย่างไม่เกรงกลัว กลายเป็นว่าเขารู้จักกังฟูครั้งนี้ พวกเขาชนกำแพงเหล็กเข้าให้แล้วฉินเฉาลากนักล้วงกระเป๋า เดินเข้าไปหาต้วนจื่อทีละก้าว ต้วนจื่อคนนั้นตกใจ เขาก้าวถอยหลัง และพลันจับหลี่เสวี่ยไว้ แ
