นที่เขาไม่มีมือถือ และต้องใช้บัตรแทน และจากนั้นก็ซื้อของในประเทศมาเครื่องหนึ่งแม้ว่ามือถือหายจะแย่แล้ว แต่บางคนถึงขั้นกระเป๋าตังค์หาย ไม่มีกระทั่งเงิน บัตรปราชาชน และบัตรหลายๆ อย่างก็หายไปด้วย ทำให้พวกเขาต้องไปที่สำนักงานเขต เพื่อทำบัตรใหม่ขณะที่ฉินเฉาตกอยู่ในห้วงคำนึง รถบัสพลันหยุด ประตูหลังเปิดออก และคนสองสามคนพยายามเบียดเข้ามา“ลงไป และฉันจะจัดการแกให้ตาย!” ต้วนจื่อคนนั้นขู่“ได้ ลงรถกัน” ฉินเฉาดึงนักล้วงกระเป๋าคนนั้น และผลักเขาฝ่ากลุ่มคนไป“เฮ้ รอฉันด้วย!” กลัวว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น หลี่เสวี่ยรีบตามไปในเหตุการณ์ที่ฉินเฉาต้องถูกจัดการ เธอวิ่งไปที่สถานีตำรวจเพื่อขอความช่วยเหลือฉินเฉาและนักล้วงกระเป๋าเบียดออกมาจากรถ ตามมาด้วยเพื่อนของเขา 5 คน และหลี่เสวี่ยด้วยหลี่เสวี่ยยืนอยู่ด้านข้างอย่างใจเย็น รอให้รถบัสขับไปก่อน หลังจากรวบรวมความกล้า เธอก็พูดกับคนพวกนี้“ขโมยของคนอื่นมันผิดนะ ยอมแพ้เถอะ”“ฮ่าๆ ๆ!” ราวกับได้ยินเรื่องตลก นักล้วงกระเป๋าพวกนี้พากันหัวเราะต้วนจื่อคนนั้นมองมาที่หลี่เสวี่ยด้วยท่าทางลามก “คนสวย ฉันคุณลุงคนนี้ ไม่ทำงาน เธออยากจะได้ฉันไปเป็นผัวลับๆ บ้างมั้ย? จากรูปร่างของเธอ เธอท่าทางเหมือนกับหัวหน้าสาว แน่นอนว่าเธอสามารถดูแลฉันได้!”“ถุย!” เมื่อเห็นใบหน้าของฝั่งตรงข้ามที่เต็มไปด้วยแผลฝีดาษ หลี่เสวี่ยก็ถ่มน˺าลายด้วยความรังเกียจ“ปล่อยฉัน!” นักล้วงกระเป๋าที่ถูกฉินเฉาจับขู่ “
