หญิงจากข้างใน“ไม่เป็นไร” ฉินเฉายังไม่ปล่อยชายคนนั้นไป เขาพูด “ผมก็อยากจะเห็นเหมือนกัน ว่าพวกเขาจะฆ่าผมยังไง”“ฮึ่ม เดี๋ยวก็รู้” หนึ่งในพวกนั้นที่เหมือนจะเป็นหัวหน้า พูดอย่างเย็นชา “เมื่อนายลงไป เราก็จะลง ถ้าวันนี้ ฉัน ต้วนจื่อ (ตัดนิ้ว) ไม่ได้หักขานาย ฉันจะเปลี่ยนไปใช้แซ่ของนายเลย!”เมื่อเขาพูดอย่างนั้น ฉินเฉาพลันสังเกตว่าชายคนนี้มือขวามีเพียงสี่นิ้ว นิ้วก้อยของเขาหายไปแล้วดูเหมือนว่าขโมยคนนี้จะเคยถูกจับมาครั้งหนึ่งแล้ว และบางคนคงตัดนิ้วก้อยของเขาไป นั่นจึงเป็นที่มาของชื่อเล่นเขา“ก็ดี ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะทำลายนิ้วที่เหลือของนาย”“เจ้าโง่ เดี๋ยวก็รู้ว่าหลังจากนี้นายจะร้องออกมาแบบไหน!”ต้วนจื่อคนนั้นพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชาเมื่อเห็นเพื่อนของเขามาช่วย นักล้วงกระเป๋าที่ถูกฉินเฉาจับไว้ ก็มองดูเขาอย่างท้าทายในชีวิตของเขา ฉินเฉาเกลียดพวกล้วงกระเป๋าที่สุด คนพวกนี้ก็มีมือมีเท้าเหมือนกัน แต่พวกเขากลับไม่ทำงาน แต่กลับต้องการขโมยผลลัพธ์ที่คนอื่นทำงานหนักเพื่อที่จะได้มาความสุขของพวกเขา สร้างบนความทุกข์ของคนอื่นเมื่อตอนฉินเฉาอยู่ปี 1 มีคนขโมยมือถือเขา มือถือนั้นเป็นของขวัญที่พ่อของเขาให้ไว้ตอนเขาเข้ามหาลัย มันเป็นมือถือเครื่องแรกของเขาและเป็นโนเกียรุ่นนำเข้าในตอนนั้น มันมีราคามากกว่า 1500 หยวน หลังจากใช้ได้เพียงไม่กี่เดือน มันก็ไม่ได้อยู่ในมือเขาอีกแล้วไม่เพียงแต่พ่อของเขาจะโทษเขาเท่านั้น ตลอดหลายวั
