เขาจำได้เมื่อครั้งแรกที่เขามาเมืองซู่หนาน สิ่งที่แย่ที่สุดก็คือรถบัสโดยสาร มหาลัยของฉินเฉานั้นอยู่ชานเมือง ดังนั้น ทุกครั้งที่เขาต้องเข้าเมือง เขาจำเป็นต้องยัดตัวเองเข้าไปในรถบัส แต่เพราะว่านักเรียนมีกันเยอะ ทุกคนจึงพากันแย่งที่นั่งกันอย่างบ้าคลั่งสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นประจำคือ แม้กระทั่งก่อนที่รถบัสจะจอด ผู้คนก็จะโยนกระเป๋าหรือสิ่งของที่มีอยู่ผ่านหน้าต่างเข้ามาเพื่อจองที่นั่งมีอยู่ครั้งหนึ่ง ซึ่งฉินเฉาจำได้อย่างชัดเจน เขาและนักเรียนสองสามคน ขึ้นไปบนรถได้ก่อน และเห็นแต่กระเป๋ามากมายวางอยู่บนที่นั่งที่ว่างเปล่าเมื่อพวกเขาไปถึงแถวสุดท้าย ที่มีที่นั่งอยู่ 5 ที่ ที่นั่นมีหญิงสาวนั่งอยู่คนเดียวฉินเฉารีบเดินเข้าไป และต้องการจะนั่ง แต่หญิงสาวคนนั้นจ้องเขาและพูด“ขอโทษ คนอื่นจองที่นั่งนี้ก่อนแล้ว”เขาทำได้แค่สบถสาปแช่งในใจ เวรเอ๊ย โคตรแม่แกเถอะ บัดซบโคตรเตี่ยในตอนนั้น ฉินเฉาหวังว่าอยากจะบีบคอผู้หญิงคนนั้นให้ตาย และตีศพเธอแม้แต่ในเมือง มันก็ยังเหมือนเดิม ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนในพื้นที่ในเมือง เขาก็ต้องยัดไปในรถบัส ผู้คนพากันต่อแถวที่สถานี เมื่อช่วงไหนที่รถติด คนก็ยิ่งกลายเป็นมากกว่าเดิมเมื่อรถบัสยังอยู่ไกลๆ ฝูงคนก็เตรียมตัวพุ่งเข้าใส่แล้ว รอเบียดเสียดตัวเองเข้าไปในรถบางทีคนนอกอาจจะไม่เข้าใจ ว่าทำไมผู้คนถึงต้องต่อสู้เพื่อแย่งที่นั่งกันเพราะว่าผู้คนนั้นเยอะ ถ้าพวกเขาไม่ได้ขึ้นไปก่อน พวกเขาก็จะไม่ได้ข
