มองดู และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ฝ่ายหาคน คือ…”ก่อนที่เธอจะพูดจบ หนุ่มสูงหล่อในชุดสูทที่ออกแบบมาอย่างดีพลันผ่านมาจากด้านข้างอลิซรีบตัดสายโทรศัพท์ของชิซิน และจากนั้นก็ร้องออกมาเสียงอ่อนหวาน“ผู้จัดการจาง!”“อลิซ มีเรื่องอะไร?” ชายคนนั้นหันมา มองไปที่สาวงามที่แต่งตัวจัดที่โต๊ะหน้า และพูดด้วยน˺าเสียงดึงดูดใจ“ผู้จัดการจาง ดูสิ เรามีคนมาสมัครงานที่นี่” อลิซเพื่อที่จะได้มีโอกาสพูดคุยกับผู้จัดการจางมากขึ้น เธอจึงใช้ฉินเฉาเป็นเครื่องมือเพื่อดึงดูดความสนใจของคนอื่น“โอ้?” ผู้อำนวยการจางเลิกคิ้วขึ้น “แต่ดูเหมือนว่าบริษัทของเราไม่ได้ต้องการรับคนเพิ่มนี่”เขาเดินมาที่โต๊ะหน้า มองฉินเฉาผ่านๆ และจากนั้นก็ยื่นมือออกมา“เอาเอกสารมาให้ฉันดู”“ผู้อำนวยการจาง นี่ค่ะ!” อลิซคว้าเอกสารจากมือของชิซิน ยื่นให้ชายหนุ่ม ผู้จัดการจางมองดู และจากนั้นก็พูดขึ้น“โอ้ งั้นนายก็มาสมัครงานตำแหน่งยามสินะ”“โอ้ ไม่ใช่!” ฉินเฉารีบโบกมือ “ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อสมัครตำแหน่งยาม แต่เป็นตำแหน่งอื่น”ข้อตกลงที่เขาทำไว้กับซูเซียงปิงคือเขาจะหางานเหมาะสม ถ้าพวกเขาจะให้เขาทำตำแหน่งยาม แล้วทำไมพี่ชายคนนี้ถึงต้องออกจากโรงเรียนกวงหยวนกันล่ะ? ทำไมต้องไปที่สถานที่ใหม่ ที่ซึ่งมีผู้คนไม่คุ้นหน้ากันล่ะ?“งั้น นายต้องการตำแหน่งอะไร?” ผู้จัดการจางมองฉินเฉา“นี่….ผมก็ไม่รู้” ฉินเฉาส่ายหัว หลงเบลล์เอาเขามาหย่อนลงที่นี่โดยที่ไม่บอกว่าจะให้เขาทำอะไร“คนอย่างน