ายนี่น่ารำคาญจริงๆ” ผู้จัดการจางโยนเอกสารไปข้างๆ “นายต้องการให้บริษัทยกตำแหน่งผู้จัดการผู้ทรงเกียรติให้นายหรือยังไง? นอกจากนี้ ในเอกสารของนาย นายเขียนว่า นายจบมาจากมหาลัยระดับ 3 ดังนั้น เป็นยามนั่นเหมาะกับนายแล้ว”“โทษที เพื่อน แต่คำพูดของนายแรงไปนะ” เมื่อได้ยินคำพวกนี้ฉินเฉากลายเป็นเย็นชา นานมากแล้ว ที่ไม่มีใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้“ฉันก็แค่พูดความจริง เราอยู่ในสังคมที่โหดร้าย” ผู้จัดการจางยืนอย่างภูมิใจ ราวกับตัวเองแน่ เขาพูดกับฉินเฉา “ด้วยการศึกษาต˹าๆอย่างนาย นายยังฝันหวานที่จะเข้ามาทำงานที่บริษัทของเราอีก? นายรู้มั้ยว่ามีคนจบปริญญาโทกี่คน ที่เราปฏิเสธไปในแต่ละปี?”“คนจบปริญญาโทดีกว่าฉันงั้นเหรอ?” ฉินเฉาไม่ถอย เขากอดแขนยืนอยู่บนพื้น และโต้แย้ง “การทำงานจริง กับ การเรียนในมหาลัย เป็นสองสิ่งที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง ต่อให้จบปริญญาโท หรือ ปริญญาเอก ก็ต้องเริ่มใหม่อีกครั้ง ฉะนั้น เราก็เริ่มจากจุดพื้นฐานเหมือนกัน ทำไมนายถึงดูถูกคนที่จบจากมหาลัยธรรมดา?”“ฉันไม่สนเกี่ยวกับบริษัทอื่น แต่ฉันเป็นคนที่ตัดสินที่นี่” ผู้จัดการจางขี้เกียจที่จะเถียงกับฉินเฉาต่อ “นายไม่ต้องเถียงกับฉันแล้ว ฉันเป็นผู้จัดการฝ่ายจัดหาคนที่นี่ นายไปซะดีกว่า ไม่อย่างนั้น ฉันจะเรียกยามมาไล่นายออกไป”“ใช่แล้ว นายไปซะตอนนี้เลย อย่ามาทำให้งานของเราต้องล่าช้า!”อลิซเข้าร่วมซ˺าชิซินที่อยู่ใกล้ๆ เงียบ เธอคิดเพียงว่าชายคนนี้ไม่ใช่คนธร
