รมดา มันมีออร่าที่ทรงพลังอยู่รอบๆ เขาชายคนนี้จะต้องได้ทำงานในบริษัทของเราอย่างแน่นอน…ความคิดนี้ผุดอยู่ในใจของชิซิน เธอไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงมีความคิดอย่างนี้“นี่คือวิธีที่บริษัทเหยี่ยวฟ้าของนายใช้รับสมัครงานอย่างงั้นเหรอ?” ฉินเฉาถาม“เรายินดีต้อนรับคนที่มาสมัครงาน แต่ไม่ใช่คนที่มาสร้างปัญหา”ผู้จัดการจางมองฉินเฉาอย่างเย็นชา “ฉะนั้น เราไม่ต้อนรับนาย”“ฉันสร้างปัญหาตั้งแต่เมื่อไหร่? ไม่ใช่ว่าฉันมาสมัครตำแหน่งอื่นนอกจากยามหรือไง?”“นายทำได้แค่ตำแหน่งยาม” อลิซพูดขึ้นมาด้วยน˺าเสียงสูง “ขนาดเราที่จบจากมหาลัยมีชื่อเสียง ก็ยังต้องทำงานโต๊ะหน้านี้ แล้วนายคิดว่านายเป็นใคร?”“ยิ่งกว่านั้น ในเอกสารของนาย นายยังไม่เขียนตำแหน่งที่นายสมัครอีก อย่าบอกฉันนะว่านายอยากจะเป็นผู้จัดการจริงๆ?” ผู้จัดการจางยิ้มให้กับอลิซ และจากนั้นก็มองฉินเฉาอย่างเย็นชา“งั้นให้ฉันเจอเฉินเชียง ฉันมีเรื่องจะพูดกับเขา” เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น ฉินเฉาได้แต่พยายามหาเฉินเชียง และโชว์นามบัตรที่ได้มาจากหลงเบลล์“นายล้อเล่นใช่มั้ย!” อลิซร้องออกมาอีกครั้ง “นายคิดว่าผู้อำนวยการเฉินเป็นคนที่อยากเจอเมื่อไหร่ก็ได้งั้นเหรอ? นายคิดว่านายเป็นใครกัน?”“นายไม่ออกไปตอนนี้ เราจะเรียกยามแล้วนะ” จางเชียงขู่“ให้ฉันโทรก่อน และจากนั้นฉันจะไป”ฉินเฉาหยิบเอามือถือตกรุ่นของเขาออกมา ทำให้ผู้จัดการจางและอลิซยิ่งมองอย่างดูถูก แต่เขาไม่สนใจว่าพวกเขาจะมองยังไง เขาโทร
