นเฉากำลังจะพูด แต่ในเวลานี้ เฉินหยินหยางก็เข้ามา เมื่อเห็นจางลี่ถูกฉินเฉาจับแขนไว้ ตาของเขาก็โตขึ้น และรีบร้องออกมา“โอ้ พวกคนเลวสองคนนี้ ฉวยโอกาสตอนที่ฉันไม่อยู่ พวกนายสองคนแอบมาทำเรื่องพวกนี้ ไม่ว่ายังไง เค้าก็จะร่วมด้วย”“ไปตายซะ หยุดพูดเหลวไหลได้แล้ว!” จางลี่รีบจ้องหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยอย่างไม่เกรงกลัว “พี่ฉินกำลังจะลาออก ผมกำลังหยุดเขา!”“อะไรนะ?” เฉินหยิงหยางพลันเบิกตากว้าง “นายกำลังจะลาออก?”“อืม ใช่….” ฉินเฉาพยักหน้า อย่างคาดไม่ถึง เฉินหยินหยางร้องไห้ออกมา ดึงแขนอีกข้างของฉินเฉา และกระหน˹าทุบหน้าอกของฉินเฉาด้วยหมัดเล็กๆ ของเขา (คนแต่ง : เอิ่ม มันเป็นหมัดใหญ่ล่ะนะ)“คนเนรคุณ นายจะทิ้งเค้าไปอย่างนี้ได้อย่างไง…ฮือๆ ๆ ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว เค้าจะตายไปพร้อมความบริสุทธิ์ที่นายทำกับฉัน!”โอ้ ลุงมันเถอะ! เหงื่อไหลอาบหัวฉินเฉา ความบริสุทธิ์อะไรของนายที่ทำกับฉัน! ไปหากระบองไฟฟ้าหวังนู่น!“เอิ่ม…ดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่เวลาที่ฉันควรเข้ามาสินะ…”ในตอนนี้ น˺าเสียงที่น่าหลงใหลก็ลอยเข้ามาจากประตู เมื่อทั้งสามหันไปมอง พวกเขาก็เห็นรูปร่างสวยงามของเลขาสาวฉินหลิงที่กำลังยืนอยู่ที่ประตูในตอนนี้ ฉินหลิงกำลังตกใจ เพราะว่าสิ่งที่เธอเห็นตรงหน้า ชายร่างใหญ่สามคนกำลังดึงแขนกันอยู่ หนึ่งในนั้นแม้กระทั่งตะโกนเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของเขาที่ถูกพรากเอาไปบ้าไปแล้ว….“โอ้! อย่าเข้าใจผิดนะ!” ฉินเฉาพ
