ฉินเฉามีความจำดี เขาจำได้อย่างชัดเจน ทำไมเขาและหู่หลี่ลี่ถึงรู้จักชายคนนี้ในวันนั้น หู่หลี่ลี่ยืนอยู่บนถนน และเกือบจะถูกรถสปอร์ตชน มันเป็นเพราะฉินเฉาที่พลันปรากฏตัวขึ้น และใช้หมัดทุบรถสปอร์ต เพียงแค่นั้น หู่หลี่ลี่ก็ปลอดภัยชายคนนี้เป็นเจ้าของรถคันนั้น ผู้ที่ตอนนั้นตะโกนว่าพ่อของเขาคือหลี่ฟู่หมิ่น การจดจำคนแบบนี้เป็นเรื่องง่าย ฉินเฉาจะจำไม่ได้ได้ยังไงเมื่อฉินเฉามาถึง เห็นได้ชัดว่าชายคนนี้ไม่สนใจเขา ความสนใจของเขามุ่งใส่ซ่างกวนหยานที่ถัดจากเขา เมื่อเห็นสาวสวยคนนี้มา ตาของชายคนนี้พลันเป็นประกาย“จางจาง เพื่อนเหรอ?” ซ่างกวนหยานชี้ไปที่ชายคนนั้น และถามหลิวจาง“ขอให้ผมได้แนะนำตัวนะครับ” ชายคนนั้นรีบยืนขึ้น และพยักหน้าให้กับซ่างกวนหยานอย่างสุภาพมาก ชายคนนี้ต่างจากสารรูปตอนเมาอย่างสมบูรณ์ ตอนนี้เขาเป็นดั่งบุคคลตัวอย่างที่สุภาพมาก ทำให้ฉินเฉาสงสัยในตัวตนทั้งสองแบบของเขาที่เขาเห็นมา“กระผมชื่อว่าหลี่เฉียง เป็นเกียรติมากที่ได้มาดินเนอร์กับสาวงามทั้งสอง”“หลี่เฉียง?” ซ่างกวนหยานและหลิวจาง เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ผู้ที่ต้องบินบ่อยๆ ดังนั้น พวกเธอจึงไม่รู้เกี่ยวกับลูกชายคนโตของหลี่ฟู่หมิ่น (ลูกคนที่สองคือ หลี่ชาว เลขานุการพรรค)“ไม่เคยได้ยินเลย” ซ่างกวนหยานเลิกคิ้ว“เอิ่ม เขาเข้ามานั่งเอง หยานหยาน พวกเราเปลี่ยนที่เป็นไง?”หลิวจางถามเพื่อนของเธอ ไม่ไว้หน้านายน้อยคนนี้เลย หน้าของหลี่เฉียงขึ้นสีด้ว
