มันเป็นไปไม่ได้” ฉินเฉาโบกมือปฏิเสธข้อเสนอของเธออย่างเด็ดขาด“ไม่คิดสักหน่อยเหรอ!” หลงเบลล์คิดว่าความคิดนี้ดีมาก และรีบพูดกับฉินเฉา “ไม่ว่าเงินเดือนตอนนี้ของนายจะเท่าไหร่ ฉันจะให้นายสองเท่า!”“โทษที นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงินเดือน ไม่ว่าจะสองเท่าหรือว่าเท่าไหร่ก็ตาม” ฉินเฉาชี้หัวตัวเอง และพูดกับหลงเบลล์ “นี่เป็นปัญหาเรื่องของนิสัย ถ้าฉัน ฉินเฉา ติดตามเธอเพราะเพื่อเงิน ฉันก็จะไม่ใช่ฉินเฉาอีกต่อไป”พร้อมกันนั้น เขาก็หันกลับ และเดินออกไปพร้อมหลิวจาง และซ่างกวนหยาน“ฉินเฉา!” หลงเบลล์ที่ไม่เต็มใจ ตะโกนเสียงดัง แต่ครั้งนี้ ฉินเฉาเดินออกไปอย่างแน่วแน่ ไม่หันกลับมาเมื่อได้กลิ่นของอากาศข้างนอกตอนเขาเดินออกจากประตูมา ฉินเฉาพลันรู้สึกสดชื่นอากาศข้างนอกดีต่อเขามากกว่ากลิ่นเน่าๆ ข้างในบาร์นั่น ซึ่งเขาต้องอดทนจนถึงขีดจำกัดเขาไม่รู้ว่าสาวน้อยอย่างหลงเบลล์ อดทนอยู่ในที่แบบนั้นมานานขนาดนี้ได้ยังไง สาวน้อยนางนี้เหมือนจะเป็นลิลลี่ เฮ้อ น่าสงสารจริงๆ“ฉินเฉา นายชื่อฉินเฉา ใช่มั้ย?” ซ่างกวนหยานจ้องฉินเฉาและพูดขึ้นมา“คำถามของเธอมันเหลวไหลสิ้นดี…” ฉินเฉายักไหล่ “ถ้าไม่ใช่ชื่อฉัน แล้วจะเป็นชื่อใคร?”“ใครจะรู้” ซ่างกวนหยานล้อเลียนท่าทางฉินเฉา และยักไหล่ของเธอด้วย “ฉันมักจะรู้สึกว่านายกำลังสวมหน้ากาก หรือว่า นายเป็นนักโทษที่หลบหนีจากต่างประเทศ และใช้การศัลยกรรมดัดแปลงใบหน้าจนเป็นแบบนี้”“น˺าเสียงของเธอทำให้ฉันนึกถึง
