ืออีกข้างหยิบแก้วขึ้นมา จากนั้นก็เทเบียร์ใส่แก้ว และดื่มมันขณะที่หลบ“ฮืม เบียร์นี้ดีนี่” ฉินเฉาหันไปรอบๆ และหลบการโจมตีของขวานที่เข้ามาอีกครั้ง“นายมันไม่ใช่ผู้ชาย!” หลงเบลล์ร้องออกมาอย่างมีเสน่ห์ ร่างของเธอเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของเหงื่อที่หยดลงมา แขนทั้งสองข้างของเธออ่อนลง แต่เธอกลับตัดไม่ได้แม้แต่ครึ่งล่างของฝ่ายตรงข้ามสิ่งที่ทำให้เธอโกรธที่สุด คือชายคนนี้เอาแต่พูดไม่หยุด แม้ว่าขณะที่เขาหลบการโจมตีของเธอ เขาก็ยังทำให้ผู้คนประสาทเสีย“ไม่ว่าฉันจะเป็นผู้ชายหรือไม่ มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะพูด” ฉินเฉาเสิร์ฟเครื่องดื่มให้ตัวเอง และยังคงพูดต่อ “ฉันจะถือว่าแก้วนี้เธอเลี้ยงให้ฉันดื่มให้กับเธอ แต่เธออย่าขยับ ตกลงนะ?”“หุบปาก!” หลงเบลล์เหวี่ยงขวานต่อ ตัดสินใจจะผ่าฉินเฉาออกเป็นสองเสี่ยงแน่นอนแล้ว“โอ้ มีเรื่องบางอย่างที่ฉันพบว่ามันแปลก” ฉินเฉาที่ดื่มเข้าไปเต็มปาก พูดกับหลงเบลล์ “เด็กสาวอย่างเธอ ไม่ใช่ควรจะอยู่มหาลัยหรอกเหรอ ทำไมเธอถึงมาทำตัวโง่เง่าอยู่ที่แบบนี้ และยังทำตัวไม่ใช่ทั้งคนทั้งอสูรอีก? โอ้ ใช่ มีคำใหม่สำหรับพวกนี้ ฉันคิดว่ามันเรียกว่า พวกข้ามเพศ หรืออะไรเนี่ยแหละ”“เหอะ!” หลงเบลล์โมโห อยากจะได้พลังวัชระปรานี และสับชายตรงหน้าให้เป็นเนื้อบดด้วยขวานของเธอ“ฉันมีอะไรเกี่ยวข้องกับนายหรือไง? ฉันไม่ต้องการให้นายมาห่วงฉัน!”พร้อมกันนั้น มันก็เหมือนกับเธอได้พละกำลังใหม่ เธอเหวี่ยงขวานได้ทรงพลังมาก
