ขึ้น การโจมตีครึ่งวงกลมนี้ ตั้งฉากกับร่างของฉินเฉาแต่ฉินเฉายังคงไม่ต้องการจะแตะต้องขวานของเธอ เขาถอยหลังหลบการโจมตีจากอีกฝั่งอย่างง่ายดาย“นั่นยิ่งทำให้เสียใจนะ” ฉินเฉาไม่ลืมที่จะหยอกล้อ “บอกพี่มาซิหรือว่าเป็นเพราะเธอรักษาผลการเรียนไม่ได้ จึงถูกไล่ออกจากโรงเรียนใช่มั้ย? ถ้าเป็นอย่างนั้น เอางี้เป็นไง ฉันสนิทกับเจ้าของโรงเรียน เธอเพียงแค่ต้องจ่ายเงินเล็กน้อย ฉันจะช่วยเธอจัดการ และให้เธอได้เข้าเรียนในโรงเรียนกวงหยวนของพวกเรา ฉันคิดว่าวัยรุ่นอย่างเธอ ต้องมีประสบการณ์ในบรรยากาศของมหาลัยบ้าง”“นาย ไปตายซะ!” หลงเบลล์โกรธหนัก ชายคนนี้คิดว่าตัวเองเป็นใคร? ทำไมถึงกล้ามายุ่งกับเรื่องของเจ๊ใหญ่คนนี้!“โอ้ ฉันแค่พูดเท่านั้นเอง ไม่จำเป็นต้องอายจนโกรธอย่างนั้นเลยนี่”ปากของฉินเฉาแขวนไว้ด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นรีบหายไป และแทนที่ด้วยความเย็นชาเขาพุ่งเข้าไปตรงหน้าร่างของหลงเบลล์ ในเวลาเดียวกับที่ขวานมาถึงไหล่ของฉินเฉาผู้คนได้ยินเสียงของเหล็กปะทะกัน และเหมือนจะเห็นประกายไฟไหล่ของฉินเฉาปลอดภัย แต่ขวานกลับสั่นและกระเด้งกลับหลังฉินเฉายื่นมือออกไป และจับขวานไว้อย่างมั่นคง ในขณะเดียวกัน เขาก็จับร่างของหลงเบลล์ ทำให้เธอปลอดภัยจากขวานที่ลอยกลับไปใกล้ๆเธอ“ว่ายังไง เธอ และคนที่เรียกว่าพี่ชายของเธอ!” ฉินเฉาทำหน้าขรึมและพูดอย่างไม่ปรานี “พวกเธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร? เพียงแค่มีพลังนิดหน่อยในโลกใต้ดิน ก็สั่งคนอื่นได้
