แล้วเมื่อกี้ตอนเธอจะฆ่าฉัน ทำไมฉันไม่เห็นเธอเป็น ‘แค่เด็กผู้หญิง’ เลยล่ะ!” ฉินเฉาเยาะเย้ย และตบลงไปที่แก้มก้นของเธออย่างหนักหน่วงอีกครั้งเพียะ! หลงเบลล์ร้องออกมา ก้นของเธอต้องแดงแล้วแน่ๆ ฉินเฉาลงมือกับเธอหนักจริงๆ“ฉินเฉา นายไม่ใช่ผู้ชาย!” หลงเบลล์ทำได้แค่ตะโกน “ถ้านายเก่งจริง ก็ไปหาพี่ฉันสิ! ทำไมถึงมาหาฉัน? รังแกผู้หญิงตัวเล็กๆ ทำแบบนี้มันเก่งที่ไหนกัน?”“โอ้ คำพูดนี้ผิดแล้ว” ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณหนูหลง ที่ฉันมาที่นี่วันนี้ เริ่มแรกฉันแค่อยากจะเข้ามาคุยอย่างสงบ มันไม่เคยอยู่ในใจฉันเลยไอ้เรื่องรังแกเธอ หรือว่าเรื่องอื่นๆ มันเป็นเธอที่มายุ่งกับฉันก่อน”“นั่นเป็นเพราะนายไม่ทำตามกฎของสถานที่!” หลงเบลล์ยังตะโกนต่อไป“กฎเหรอ?” ฉินเฉายกคิ้วข้างหนึ่ง “งั้นก็ขอโทษด้วย ตั้งแต่เกิดมาฉัน ฉินเฉาก็แหกกฎตลอดอยู่แล้ว ยิ่งกว่านั้น ฉันไม่ชอบกฎของเธอดังนั้น ฉันจึงไม่ทำตาม”“งั้นนายก็มาผิดที่!” หลงเบลล์พูดต่อ “นายทำผิด และรังแกสาวน้อย ถ้านายเก่งจริง ก็ไปหาพี่ฉันนู่น!”“สาวน้อย….” ฉินเฉาพลันปล่อยจิตสังหารออกมา และตบแก้มก้นเธอต่อ ตบจนก้นหลงเบลล์สั่นไปด้วยความเจ็บปวด “เหตุผลที่ฉันไม่ไปหาเฉินสี เพราะว่าฉันยังไม่อยากเอาชีวิตเขา! ฉันไม่ใช่คนโหดร้ายที่ไร้เมตตาอย่างพวกเธอที่ฆ่าคนตามใจชอบ ฉันมาหาเธอครั้งนี้ เพื่อที่จะให้เธอบอกข้อความของฉันให้กับเฉินสีบอกเขา ถ้าเขามีปัญหากับฉัน ก็มาหาฉัน อย่าใช้วิธียุ่งยาก ถ้าฉั
