นพบว่าคนรอบตัวฉันถูกคนของเขาทำร้าย บอกเขาให้ระวังหัวตัวเองให้ดีก่อนที่มันจะไม่อยู่ที่เดิม”พร้อมกันนั้นเขาก็ปล่อยมือ ขวานที่ตกอยู่ใกล้ๆ สั่นเบาๆ และจากนั้นก็ลอยเข้ามือเขาจากนั้นเขาก็เหวี่ยงขวานเป็นครึ่งวงกลม ทำให้มันบดบังการมองเห็นของหลงเบลล์“อ๊า!” สาวน้อยร้องออกมา คิดว่าฉินเฉากำลังจะฆ่าตัวเองเพื่อจบปัญหาแต่ใครจะรู้ ขวานทำแค่ตัดโต๊ะหินอ่อนเท่านั้นกร๊อบ! โต๊ะที่แข็งแรงถูกฉินเฉาตัด“เอาล่ะ ที่ฉันมาเพราะต้องการพูดแค่นี้” ฉินเฉาพูด และภายใต้สายตาตกตะลึงของสามสาวงาม โยนขวานทิ้ง และปล่อยตัวหลงเบลล์“วันนี้ ได้คุยกับเธอทำให้ฉันมีความสุขมาก” ท่าทางเย็นชาของฉินเฉาหายไป เขามองไปที่หลงเบลล์ผู้ที่ขดตัวอยู่บนโซฟาครึ่งหนึ่งอย่างยิ้มแย้ม “ตอนนี้ ฉันแค่ต้องการการรับประกันจากปากของเธอ หลงเบลล์ ปากของคุณหนูหลง”“ระ รับประกันอะไร…” หลงเบลล์รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ส่งมาจากบั้นท้ายอย่างต่อเนื่อง และสั่นเบาๆ
