ในที่สุด หลังจากที่ซูเฟยระเบิดความโกรธออกมา รถก็กลายเป็นเงียบ ซูจีและฉินเฉาเหมือนกับเด็กน้อยสองคนที่ทำความผิด นั่งเงียบๆอยู่ที่เบาะหลัง และไม่ส่งเสียงออกมาอีกไม่นาน รถก็มาถึงละแวกบ้านของฉินเฉา“ออกไป!” ซูเฟยพูดกับเขาอย่างขวานผ่าซาก มันเหมือนกับว่าฉินเฉาทำเธอโกรธจริงๆตามจริงแล้ว ซูเฟยไม่รู้เหมือนกันว่าเธอโกรธเรื่องอะไร หรือเป็นเพราะว่าฉินเฉาโกหกเธอ หรือ…ความจริงแล้ว คำโกหกนั่นทำให้หัวใจเธอสั่นไหวฉินเฉากำลังจะเข้ามาเป็นน้องเขยของฉัน ทำไมฉันถึงยังเพ้อฝันอยู่อีก…ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว และต่อสู้ในโลกธุรกิจมาหลายปีแล้ว ทำไมคำพูดที่เสแสร้งของฉินเฉา ถึงทำให้ฉันแทบพังทลายลง!ฉินเฉา ชายคนนี้ น่ารังเกียจจริงๆ เขาถึงกับใช้ความรู้สึกที่ฉันมีต่อเขา มาเล่นตลกใส่ฉัน ฉันจะไม่ยกโทษให้เขาแน่! ฮึ่ม ครั้งนี้ ฉันจะลงโทษเขา!แต่ฉันก็ต้องสำนึกผิดด้วย ฉันต้องทำตัวเหินห่างจากเจ้านั่น ฉันต้องลืมเขา…เขา เขาไม่เห็นจะมีอะไรดี ทำไมฉันต้องเป็นห่วงเรื่องเขา? มีแต่ซูจี ยัยเด็กนั่น ที่มีตาแต่ไม่ดู ถึงได้ไปชอบฉินเฉา ผู้ชายแบบนั้น!ใช่แล้ว ฉันต้องอยู่คนเดียวมานาน มันจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะอ่อนไหวไปกับผู้ชาย ฮึ่ม ฉันต้องแก้ไขความรู้สึกนี้ ฉันเป็นใครกัน? ฉันคือซูเฟย!!ในเมืองซู่หนาน มีบางคนที่ไม่รู้จักนายกเทศมนตรี แต่ไม่มีใครไม่รู้จักฉัน ซูเฟย บอสซูคนนี้!หลังจากปล่อยตัวเองต่อสู้อยู่ในจินตนาการ ซูเฟยก็ทำให้ตัวเองสงบลงฉินเฉาลูบจมูก
