อดสาดกระจายเต็มพื้น ราวกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน“ซูจี!” ฉินเฉาคำราม เขาพยายามเพิ่มความแข็งแกร่งของเขา หูของเขาได้ยินเพียงเสียงระเบิดดังปัง เขาพบว่าตัวเองถูกล่ามอยู่กับที่ขยับไม่ได้“บัดซบเอ๊ย!” ฉินเฉาอยากจะทำลายโซ่ แต่พบว่าลมปราณของเขาก็เหมือนจะถูกล็อกไปด้วย และไม่ออกมาเวลานี้ หญิงสาวทุกคนที่เขารู้จัก ต่างพากันออกมาจากควัน เผยตัวต่อหน้าเขาทีละคนอู๋ซิ่น เหลียวชาชา หยูลู่ ซูเฟย…..แวมไพร์ตนนั้นหัวเราะ และต่อหน้าฉินเฉา ฆ่าหญิงสาวพวกนั้นด้วยกรงเล็บสีแดงของเขา“โคตรพ่อเอ๊ย!” ฉินเฉารู้สึกเหมือนเขากำลังจะระเบิด ตาของเขาเป็นสีแดงโดยสมบูรณ์ และร่างกายของเขาระเบิดแสงสีดำออกมาในจังหวะนั้น ร่างของฉินเฉาพลันกลายเป็นปีศาจ ผมสีแดง ตาแดงก˹า (ผู้แต่ง : ไม่ใช่สีเขียว ; TL : ในร่างปีศาจปกติ ตาของเขาสีเขียว) และหน้ากับมือของเขาเต็มไปด้วยเกล็ดสีดำ“อ้ากกก!” เขาคำรามออกมา และร่างของเขาพลันทำลายพันธนาการ ร่างของเขาเข้าสู่การล้างแค้นแวมไพร์มีปีกบินอยู่ตรงหน้าเขา ฉินเฉาฟาดฝ่ามือออกไปที่แวมไพร์อย่างป่าเถื่อนภายในห้องขังที่ปิดแน่นนี้ รอยฝ่ามือพลันปรากฏบนกำแพงเหล็กหนาเพื่อที่จะป้องกันการหลบหนีของนักโทษ เหล่ากำแพงพวกนี้ล้วนทำมาจากกำแพงเหล็กหนา ตอนนี้ พวกมันพากันถูกโจมตีติดต่อกันภายใต้รอยฝ่ามือ มีรอยขีดข่วนปรากฏจำนวนมากในจุดนี้ ฉินเฉาเสียสติโดยสมบูรณ์ ถ้าเขาเอากระบี่ราชันย์มารออกมา เป็นไปได้สูงที่เขาจะสามารถตัดผ่านห
