้องปิดนี้ และวิ่งออกไปข้างนอกพร้อมกับเริ่มการเข่นฆ่า“เอาเลย ระบายออกมา….” โรซี่เปลี่ยนเป็นควันสีดำ บินฉวัดเฉวียนอยู่กลางอากาศ มองดูฉินเฉาที่บ้าคลั่ง “ฉันหวังว่าหลังจากที่นายระบายความอัดอั้นออกมา นายจะกลายเป็นยิ่งทรงพลังมากกว่านี้….”เมื่อเธอเตรียมจะกลับนรก จากข้างล่าง ฉินเฉาที่สังเกตเห็นเธอระฆังหยินหยางพลันลอยออกมาจากร่างกายฉินเฉา ลอยอยู่ตรงกลางห้องปิด และจากนั้นก็กลายเป็นระฆังสีดำใบใหญ่ ระฆังสีดำนี้จากนั้นก็สั่น ส่งแรงปะทะหนักหน่วงออกมาโรซี่กรีดร้องออกมา พลังที่ปะทะทำให้เธอตกลงมาจากอากาศบังคับให้เธอกลับร่างเดิม เป็นปีศาจสาวสวยห้องขังเดี่ยวนี้เล็กมาก ดังนั้น เมื่อเธอลงมา เธอก็ตกลงสู่อ้อมแขนของฉินเฉา“เมื่อเจ้าอยากให้มันระบายความอัดอั้น งั้นก็ช่วยให้เสร็จสิ”ระฆังหยินหยางที่ลอยอยู่เปล่งเสียงมนุษย์ออกมา เสียงนั้นเป็นของหลัวเต๋อ เทพปีศาจ“หลัวเต๋อ?” โรซี่สั่นด้วยความกลัวในอ้อมแขนฉินเฉา สหายคนนี้สูญเสียสติไปแล้ว ตาของเขาแดงโดยสมบูรณ์ เมื่อเขาได้กลิ่นโรซี่ เขาก็เปล่งเสียงหัวเราะชั่วร้ายออกมา“ไม่!” โรซี่ยื่นฝ่ามือออกไป และฟาดใส่หน้าอกฉินเฉา แต่ระฆังหยินหยางบนหัวเธอสั่น ส่งเสียงหึ่งๆ ออกมาอย่างหนักหน่วง โรซี่รู้สึกเหมือนกับฝ่ามือของเธอฟาดเข้ากับแผ่นเหล็ก และรู้สึกชาเมื่อเป็นอาวุธอาร์ติแฟค ระฆังหยินหยางก็ต้องป้องกันการโจมตีให้กับฉินเฉา“หลัวเต๋อ แกมันน่ารังเกียจ!” โรซี่ย่นคิ้วสวยๆ ของเธอ และด่า
