“คุณตำรวจ คุณพูดเหลวไหลไม่ได้นะ”“ฮึ่ม!” เมื่อเห็นฉินเฉาไม่มีท่าทางต่อต้าน อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็เก็บปืนของเธอ เอากุญแจมือออกมา และจากนั้นก็เดินเข้าไปหาฉินเฉาพร้อมเสียงดังกริ๊ก กุญแจมือก็คล้องที่ข้อมือฉินเฉา“คุณทำอะไร!” จางลี่รีบร้องเสียงดัง และวิ่งเข้ามา “พี่ฉินไม่ได้ทำผิดกฎหมายสักหน่อย คุณมีสิทธิ์อะไรมาจับเขา!”“ใช่ ใช่!” ยามคนอื่นๆ ก็เข้ามา และรวมตัวกันรอบตำรวจสาวตอนฉินเฉาไม่อยู่ พวกเขาถูกนักเลงพวกนี้ข่มขู่แทบทุกวัน เมื่อฉินเฉากลับมา พวกเขาถึงได้มีโอกาสเอาคืน แต่ตำรวจกลับจะพาเขาไป นี่มันเกินไปแล้ว พวกเขาไม่ยอมรับ“ฉันแค่จะพาเขากลับไปสถานีตำรวจเพื่อสอบปากคำเท่านั้น”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกวาดตามองยามพวกนี้อย่างเย็นชา และเริ่มดึงฉินเฉาไปกับเธอแต่ยามพวกนี้พลันล้อมเธอไว้ ปิดทางของเธอ“พวกนายทำอะไร?” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยตกใจ เธอไม่คิดว่ายามพวกนี้จะหยุดเธอ“คุณพาพี่ฉินเฉาไปไม่ได้!” จางลี่เป็นผู้นำ ตะโกนออกมา“ใช่ คุณพาเขาไปไม่ได้!” ยามที่เหลือตะโกนออกมาพร้อมกัน“พวกนายกำลังขัดขวางการสืบสวนของตำรวจ!” มองไปที่ผู้คนตรงหน้า เธออยากจะตะโกนเพื่อให้พวกเขาล้มลง แน่นอน นั่นเป็นแค่ความในใจเธอ“คุณมีสิทธิ์อะไรมาจับพี่ฉิน ถ้าคุณไม่บอกเราให้เคลียร์ เราจะไม่ปล่อยให้คุณพาเขาไป!” จางลี่เริ่มตะโกน ตามมาด้วยเสียงของยามคนอื่นที่ตะโกนตามคำพูดของเขา“ใช่ เราไม่ปล่อยให้คุณพาเขาไป!”เมื่อเห็นอ้ายเสี่ยวเสวี่ยถูกยามล้อมเอาไว้ หลิวแห
