แต่เพียงแค่ประโยคเดียวจากฉินเฉา พวกเขากลับรีบทำตามถ้าเป็นสมัยก่อน ลูกน้องที่ข้ามหน้าเจ้านาย แม้ว่าเขาจะมีการแสดงออกที่เป็นเลิศ ก็มักจะถูกประหาร ผลักไส หรือกำจัด ฉันจะทำยังไง ไล่เขาออก? อย่าว่าแต่ซูจี…บางที แม้แต่ฉันก็ไม่ยอมตราบเท่าที่เขาเต็มใจ ฉันสามารถยกโรงเรียนนี้ให้เขาได้….แต่ถ้าฉันทำอย่างนั้น อย่าว่าแต่ฉินเฉา ผู้ที่อีโก้สูง ที่จะปฏิเสธเลยแม้แต่พ่อของฉันก็คงไม่มีวันอนุญาตฉินเฉา ฉินเฉา นายช่างใช้ชีวิตได้ผิดความคาดหวังนัก ไม่นานพ่อก็จะมาซู่หนานแล้ว….ซูเฟยซ่อนความไม่พอใจจำนวนมากไว้ แต่เห็นได้ชัดว่ามีแต่เรื่องฉินเฉา เขายังโบกมือให้จางลี่และยามคนอื่นๆ ราวกับเขาอยู่ในสนามบิน และเตรียมตัวจะไปต่างประเทศ“มากับฉัน!” เมื่อเห็นกลุ่มคนสลายตัวไปแล้ว ใจของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็สงบลง ตราบเท่าที่ฉันสามารถพาชายคนนี้ไปสถานีตำรวจได้ ก็ไม่มีอะไรต้องทำอีกเวลานี้เอง รถตำรวจ และรถพยาบาลก็มาจอดตรงหน้าทางเข้าโรงเรียน คนที่กำลังนอนบนพื้น ต่างถูกแบกขึ้นรถพยาบาลไปเมื่อเซี่ยจุนออกมาจากรถ และเห็นฉินเฉาถูกอ้ายเสี่ยวเสวี่ยจับเขาใส่กุญแจมือ เขาก็ถามออกมา“เกิดอะไรขึ้น? มีแก๊งใหญ่ต่อสู้กันเหรอ?”“คนพวกนี้ถูกชายคนนี้จัดการ” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยดึงแขนฉินเฉา และเดินเข้าไปหาหัวหน้าของเธอ และจากนั้นก็พูด “ฉันจะพาเขากลับสถานีตำรวจ ฉันคิดว่าเขาเกี่ยวพันกับคดีนี้!”“เหลวไหล ทำไมเธอถึงจับคนโดยไม่คิดแบบนั้น!” เซี่ยจุนตำหนิลูกน้องของเ
