งกลับมา”“หือ ฉันเปล่า” หู่หลี่ลี่เบ้ปาก และผลักเพื่อนรักของเธอมาข้างหน้า“สหายคนนี้ต่างหากที่คิดถึงนายมาก เธอร้องไห้ทุกครั้งที่คิดเรื่องของนาย”“หลี่ลี่!” ฟางเหวินหน้าแดงสดใส เธอบีบคอเพื่อนของเธอ และพูดอย่างโมโหว่า “เธอ ยัยจิ้งจอก! ใคร ใครร้องไห้หลายครั้งกัน!”เมื่อได้ยินว่าความลับในใจของเธอ ไปถึงหูของพี่ใหญ่ฉินเฉา ฟางเหวินอยากจะหารูมุดลงไปไอ้หยา สาวน้อยขี้อายอีกคนชอบฉัน…ฉินเฉาถอนใจ ยังไงก็ตามเขาคิดว่าความรู้สึกที่ฟางเหวินมีต่อเขาลึกล˺ากว่าอู๋ซิ่น“ก็ได้ ก็ได้ ฉันผิดไปแล้ว ตกลงนะ…หยุดได้แล้ว เรากำลังจะเข้าเรียนสายแล้วนะ” หู่หลี่ลี่ร้องขอความเมตตาซ˺าๆ หลังจากเล่นกันสักพัก สองสาวก็ค่อยๆ ถอยออกไปการต่อสู้ของสองสาวงามนี้มีสายตาจำนวนมากจับจ้องอยู่ โชคไม่ดีตอนนี้เข้าหน้าหนาวแล้ว ดังนั้นทุกคนจึงพากันแต่งตัวอย่างหนา รวมถึงสองสาวด้วย ฟางเหวินพันผ้าพันคอสีฟ้า ทำให้เธอดูสุภาพนุ่มนวลหัวใจฉินเฉาขยับ ถ้านี่เป็นหน้าร้อนละก็…การต่อสู้ระหว่างสองสาวงามนี้จะต้องเจิดกว่านี้แน่นอนไม่ใช่ว่าแฟชั่นตอนนี้ เป็นแบบเปิดเผยแทบจะเปลือยหรอกเหรอ!“ฉิน…ฉินเกา…” เมื่อสองสาวจัดเสื้อผ้าเรียบร้อย อีกสาวงามในโค้ตสีเทาอ่อนก็เดินอย่างมีความสุขเข้ามา และยืนตรงหน้าฉินเฉา“ฉินเกา…ไม่เจอกันนาน”ฉินเกา? ทำไมชื่อฉันพลันกลายเป็นน่าเกลียดแล้วล่ะ? ฉินเฉาหันไปมอง พระเจ้า! นี่ไม่ใช่นักเรียนเกาหลีแลกเปลี่ยนหรอกเหรอ! เอิ่ม เธอชื่อ…ฮานเอินสี
