ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ แต่เมื่อเจ้าหน้าที่อ้ายกลับมา เธอก็ไม่เหมือนตัวเอง”เจ้าหน้าที่สาวที่เพิ่งจะดื่มยาของเธอพูดอย่างกลัวๆ “นี่มันยาบำรุงครรภ์ ฉันไม่รู้ว่าจะมีผลอะไรกับเจ้าหน้าที่อ้ายบ้าง เมื่อเธอดื่มมันเข้าไป”“ยาบำรุงครรภ์?!” เพื่อนร่วมงานสาวหัวเราะ “เธอท้องมากี่เดือนแล้ว ทำไมยังไม่ทำเรื่องลา เธอนี่มันบ้างานจริงๆ!”เหล่าเพื่อนร่วมงานเริ่มหยอกล้อกัน แต่เซี่ยจุนขมวดคิ้วมุ่น เขาคุ้นเคยกับนิสัยของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยดี เธอต้องไปเจอกับเรื่องยุ่งยากมาแน่ๆ เธอถึงกลายเป็นแบบนี้แต่ว่าเรื่องอะไร?“ฉันจะต้องหานายให้พบและจับนาย!” หลังจากเดินออกมาจากตึกหน่วยสืบสวนอาชญากรรม อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็กำหมัด ร่างของชายที่ราวกับปีศาจปรากฏขึ้นในใจเธอเขายกขาเธอ แถมยังเอาจูบแรกของเธอไป“ท่านย่าคนนี้จะให้นายชดใช้แน่!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยต่อยหมัดออกไปและตะโกนขึ้นฟ้าเสียงดัง……….“ฮัดชิ้ว!” ฉินเฉาที่นั่งอยู่ที่สำนักงานรักษาความปลอดภัยจามออกมา เขาถูจมูก และครุ่นคิด “โอ้ สาวสวยคนไหนกำลังคิดถึงฉันกัน”“คิดถึงนาย?” เลขาสาวสวยฉินหลิง ที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขาระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “ฉันว่า เธอกำลังด่านายมากกว่า”“จะเป็นไปได้ยังไง!” ฉินเฉาโบกมือ “ไม่มีทางที่สาวสวยจะด่าผม”“ฮึ่ม! มีผู้หญิงที่ต่อแถวรอจะด่านาย จากเมืองซู่หนานไปจนถึงเมืองตงชวนนู่น!” ฉินหลิงกลอกตา และพูดจี้ใจดำ“เอิ่ม นะ นั่นเป็นไปไม่ได้ เหอๆ …” ฉินเฉาผู้ที่พลันนึกถ