ันเถอะ หลบหลังผู้หญิง ไม่สมกับเป็นผู้ชายจริงๆ”“ใช่แล้ว ใช่แล้ว” ฉินเฉาช่วยเติมไฟ ยั่วยุจนอ้ายเสี่ยวเสวี่ยต้องกลอกตา“นี่เป็นหลักฐาน ฉันจะเก็บไว้”เมื่ออ้ายเสี่ยวเสวี่ยหยิบมีดที่ตกลงขึ้นมาดู “พระเจ้า นี่เป็นมีดของพลร่มของอเมริกานี่”เธอหยิบมีดที่เรียกว่ามีดพลร่มและตัดโซ่กุญแจมือพร้อมกับประกายไฟ โซ่กุญแจมือก็ถูกตัดขาดอย่างง่ายดายตำรวจสาวรีบขยับข้อมือ และจากนั้นก็มองฉินเฉาอย่างเย็นชาและพูดว่า“ตอนนี้ นายไปนั่งยองๆ กับพวกนั้นได้แล้ว”“โทษที ผมไม่มีงานอดิเรกแบบนั้น” ฉินเฉาพูด และมองไปที่ตำรวจสาวด้วยท่าทางขี้เล่น “ผมจะไปจ่ายค่าปรับพรุ่งนี้ สำหรับเรื่องไปโรงพัก ผมไม่มีเวลาจริงๆ”“นายกล้าต่อต้านการจับกุม?” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยจ้อง ยกปืนขึ้น และพูด“ต่อต้านการจับกุม?” ฉินเฉาพูดพร้อมรอยยิ้ม “คุณคิดว่าผมโง่จนไม่รู้อะไรหรือไง? เห็นชัดๆ ว่าคุณเป็นแค่ตำรวจจราจร ยิ่งกว่านั้น ตาข้างไหนของคุณที่เห็นว่าผมลามก? เพื่อนตำรวจเอ๊ย คุณต้องไปหาหลักฐานก่อน ถึงจะจับคนได้นะรู้มั้ย”“หยุด!” เมื่อเชื่อว่าฉินเฉาเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีใหญ่ โดยไม่ลังเลอ้ายเสี่ยวเสวี่ยยกปืนขึ้น และเล็งไปที่ฉินเฉา “ถ้านายกล้าก้าวแม้แต่ก้าวเดียว ฉันจะยิง!”ทันใดนั้น ฉากที่ทำให้ทุกคนตะลึงก็เกิดขึ้น
