คงจะไม่ก่อกวนโรงเรียนกวงหยวน กลับกัน เขาจะต้องมาหาฉันแล้วหรือว่าเป้าหมายคือซูเฟย?เมื่อความคิดนั้นแล่นเข้าสมอง ฉินเฉารีบไล่มันออกไปสเกลตั้น! ฉินเฉาจำชื่อน่ารังเกียจนี้ได้ แต่ไม่นานเขาก็คิด ถ้าเป็นพวกสเกลตั้น ทำไมพวกมันถึงต้องใช้พวกนักเลงด้วย? นี่ไม่ใช่ทาง ถ้าเป็นพวกมัน พวกมันจะต้องส่งนักฆ่าทรงพลังมาฆ่าซูจีและซูเฟยแต่ไม่ว่ามันจะเป็นใคร เมื่อพวกมันกล้ามาสร้างปัญหาที่ถิ่นของฉันฉินเฉา พวกมันต้องตายเมื่อคิดเรื่องนี้ ร่างของฉินเฉาก็เปล่งจิตสังหารออกมาอย่างไม่ตั้งใจจิตสังหารนี้บางมาก หลี่นาที่นั่งถัดจากเขาไม่สามารถรู้ถึงมัน และเธอยังมองฉินเฉาด้วยความเป็นห่วงแต่อ้ายเสี่ยวเสวี่ย ที่นั่งอยู่ตรงข้าม พลันตัวสั่นจิตสังหาร! มีจิตสังหารออกมาจากร่างกายชายคนนี้จริงๆ! เขาต้องเคยฆ่าคนแน่ๆ ฉันมั่นใจได้!หลังจากคิดเรื่องนี้ อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพลันตื่นเต้น ฉันไม่คิดเลยว่า ลางสังหรณ์ของฉันจะจับปลาตัวใหญ่ได้!เมื่อฉันกลับไปสืบเบื้องหลังของเขาที่สถานีตำรวจ บางทีฉันอาจขุดได้คดีใหญ่ก็ได้!ใช่ ต้องใช่แน่ๆ!อ้ายเสี่ยวเสวี่ยสั่นด้วยความตื่นเต้น เธอวางตะเกียบลงและพูดกับเขา“เอาล่ะ เรากินเสร็จแล้ว ไปกันได้แล้ว”“คุณพูดราวกับจะพาผมไปประหารชีวิต” ฉินเฉายักไหล่ออกมาตำรวจสาวนางนี้บ้าไปแล้ว“ผมยังกินไม่เสร็จ ผมเพิ่งอิ่มแค่ 2 ใน 3 เอง โอเค๊?”“นายเป็นหมูหรือไง?” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยด่าออกมา “นายเพิ่งกินชามใหญ่ไป แต่นายบอกว่ายังหิว?”“ผ
