“แม่ของฉันให้เงินมาพิเศษ ดังนั้น ฉันจึงกลับแท็กซี่ได้ ดีกว่าเดินกันนะ”เมื่อได้ยินพวกเขาพูด อ้ายเสี่ยวเสวี่ยที่กำลังกินบะหมี่อยู่ พลันช้าลงและเงี่ยหูฟังเธอตามติดคดีนี้มาตั้งแต่ที่มหาลัยแล้ว แต่ดูเหมือนพวกนั้นจะมีหูดีก่อนที่ตำรวจจะไปถึง พวกมันก็หนีไปก่อนแล้วผลลัพธ์คือ อ้ายเสี่ยวเสวี่ยยิ่งฉุนเฉียวไปกันใหญ่ กลัวว่าเธอจะสร้างปัญหา เซี่ยจุนจึงเปลี่ยนให้เธอมาทำงานจราจร เพื่อให้เธอใจเย็นลง“ดูท่าทางขี้กลัวของแกสิ” นักเรียนอีกคนพูด “ที่อันตรายไม่ใช่ที่นี่แต่เป็นนู่น มหาลัยกวงหยวนนู่น คู่หูของฉันคนหนึ่งเป็นนักเลง เขาบอกว่าคำสั่งจากเบื้องบนคือคนจากกวงหยวน…”“โอ้โห โรงเรียนกวงหยวนไม่ป้องกันเลยเหรอ” บะหมี่ของพวกเขามาถึงแล้ว เหล่านักเรียนพากันกินไปคุยไปหลี่นามองขึ้นมาอย่างเป็นกังวล และถามฉินเฉา“พี่ฉินเฉา…ไม่ใช่พี่เป็นการ์ดที่กวงหยวนเหรอ? ทำไมพี่ไม่ส่งใบลาออกละ…”ดูเหมือนหลี่นาจะเป็นห่วงความปลอดภัยของฉินเฉา ดังนั้นเธอจึงพูดอย่างนั้น“ตลกน่า” ฉินเฉาลูบผมนานาน้อย “สาวน้อย อย่าพูดเหลวไหลพวกนั้นก็แค่นักเลงไม่กี่คน มีอะไรให้กลัวกัน? พี่ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าแค่ไม่อยู่แค่สองเดือนก็เกิดเรื่องขึ้นมากขนาดนั้น ฮึ่ม พี่ก็อยากจะรู้ว่าพวกตาบอดที่ไหนที่กล้าลงมือกับคนของโรงเรียนกวงหยวนของเรา”ฉินเฉาพูดอย่างเย็นชา แต่เขาแอบคิด หรือว่าจะเป็นเฉินสี เจ้าพ่อใต้ดินในเมืองซู่หนาน หรือจะรู้แล้วว่าฉันฆ่าฟางหัว?แต่ถ้าเขารู้ เขา
