เห็นกันเมื่อไปที่สถานีตำรวจ”“นั่น…” ฉินเฉาพลันดึงแขนกลับ ซึ่งทำให้อ้ายเสี่ยวเสวี่ยต้องร้องเสียงดัง เธอถูกดึงเข้าไปหาแขนฉินเฉา เจ้าหน้าที่ตำรวจสาวสวยเต็มไปด้วยจิตวิญญาณของผู้ผดุงความยุติธรรม พร้อมด้วยรูปร่างที่ดี รวมกับหน้าอกที่ยื่นออกมา และบั้นท้ายที่ผายออก โดยเฉพาะ เมื่อฉินเฉาดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนของเขา และแตะเอวของเธอ เขาสังเกตว่า หญิงสาวคนนี้ไม่มีไขมันส่วนเกินที่เอวเลย ซึ่งเป็นผลลัพธ์มาจากการออกกำลังกายนับปี“นายกำลังทำอะไร!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยดึงปืนออกมาตามสัญชาตญาณ และกดมันลงที่หน้าอกฉินเฉา หน้าของหลี่นาซีดและร้องออกมาซ˺าๆ“นายกล้าโจมตีเจ้าหน้าที่ตำรวจจริงๆ!” ตำรวจหญิงร้องออกมาเสียงดังเมื่อได้กลิ่นของชายชาตรีจากฉินเฉา อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพลันสะดุ้งและร่างของเธอกลายเป็นเครียด เพราะว่าสิ่งนี้ เธอจึงลืมแม้กระทั่งปลดเซฟบนตัวปืนสิ่งที่ทำให้เธอสะดุ้งยิ่งกว่าคือ ความสะดุ้งของเธอทำให้ท้องของเธอส่งเสียงออกมาด้วยความหิวโหย อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเริ่มจำได้ว่าเธอตะลอนอยู่ข้างนอกทั้งวัน โดยที่ยังไม่ได้กินอะไรเลย“ผมไม่ได้ทำอะไรนะ” ฉินเฉารีบปล่อยเอวบางของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยเขาสาบานกับตัวเองได้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจริงๆ“ผมแค่อยากจะพูด ให้พวกเราไปกินข้าวก่อนได้มั้ย? คุณก็หิว และน้องสาวผมก็หิว ทำไมเราไม่ไปกันหลังจากกินบะหมี่สักชามก่อนล่ะ?”“ฮึ่ม!” ดวงตากลมโตสวยงามของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยจ้องมาที่ฉินเฉาอย่างไร้ความเมตตา
