งเธอสวมไว้ด้วยเสื้อฝ้ายสีขาวยาวถึงเอว ท่อนล่างของเธอใส่กางเกงสีดำ และรองเท้าหนังน่ารักๆเธอปล่อยผมหางม้าของเธอ ให้ผมของเธอเป็นอิสระ จากนั้นฉินเฉาก็พบว่าสาวน้อยคนนี้ดัดผมของเธอ ผมที่ดัดเป็นลอนล้ออยู่ด้านข้างของใบหน้าของเธอ มองดูน่ารักเหมือนกับผู้ใหญ่จากทั้งหมด เธอดูสวยและมีชีวิตชีวา บรรยากาศหนุ่มสาวรอบตัวเธอทำให้ฉินเฉาไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้“มีอะไรเหรอ พี่ฉินเฉา พี่จำหนูไม่ได้เหรอ?” หลี่นากะพริบตา และยิ้มอย่างมีเสน่ห์“อ่า…” ฉินเฉาพลันเลียริมฝีปาก “สาวน้อยคนนี้เป็นไง? มางามแท้เข้ามา มาให้ลุงกอดหน่อย!”ฉินเฉาพูด ยืนขึ้น และยื่นมือมารทั้งสองข้างออกไปจับหลี่นาหลี่นาหัวเราะ และหลบมือมารของฉินเฉา “พี่ฉินเฉา หยุดเล่นได้แล้ว หนูหิวจนเดินลงบันไดไม่ไหวแล้ว พี่แบกหนูลงไปหน่อยนะได้มั้ย?”“อะไรนะ?” ฉินเฉาชะงักเท้า มองไปที่หลี่นา “แบกลงบันได?”“อืม…” หลี่นาหน้าขึ้นสี “ไม่อย่างนั้น พี่ก็อุ้มหนู”“แฮ่ม ยัยเด็กหน้าตาย ล้อพี่เล่นอีกแล้ว” ฉินเฉาไอแห้งๆ “ก็ได้ งั้นพี่จะแบกเธอขึ้นหลัง”พร้อมกันนั้น ฉินเฉาก็ย่อตัวลง และโบกมือให้หลี่นา“มาสิ!” หลี่นาหัวเราะอีกครั้ง วิ่งเข้าไป และจากนั้นก็กระโดดขึ้นหลังฉินเฉาฉินเฉายืดตัวขึ้น หลี่นาเหมือนกับไม่มีน˺าหนัก เขายื่นมือซ้ายออกไป และวางไว้ตรงก้นของเธอ จับขาเธอไว้หลี่นาหน้าแดงสดใส และซบหน้าเข้าไปใกล้ไหล่ของฉินเฉา“ไปกัน พี่จะพาเธอไปกินอาหารอร่อยๆ”เขาแบกหลี่นาลงบันได ไปที่
