พี่ฉินเฉา หนูจะไม่ล็อกประตูแต่ห้ามแอบดูนะ ตกลงมั้ย!”พร้อมกันนั้น เธอก็เห็นอาการเก้ๆ กังๆ ของฉินเฉา สาวน้อยก็ทิ้งเสียงหัวเราะที่ราวกับกระดิ่งเงินไว้ และกระโดดกลับบ้านอย่างมีความสุขฉินเฉาลูบจมูก และคิดว่า เด็กคนนี้นับวันยิ่งอุกอาจขึ้นเรื่อยๆ เธอกล้าทำเจ้าชู้ใส่ฉันจริงๆฉินเฉายังอยู่ในชุดเดิม เหมือนตอนที่เขาสู้กับเม้งซาน เป็นชุดที่ถูกย้อมไปด้วยเพลิงหยินเก้าเร้นลับนั่น ซึ่งตั้งแต่นั้นมา มันก็ต่างออกไปอันดับแรก วัสดุของมันกลายเป็นของที่มีคุณภาพสูงขึ้น มันสามารถกันได้ทั้งน˺าและไฟ ฉินเฉาแม้กระทั่งลองเอามีดแทงดู แต่ปรากฏว่ามีดแทงไม่เข้าแม้กระทั่งรอยตัด ตราบเท่าที่เขาใช้เพลิงหยินเก้าเร้นลับ รอยขาดของมันก็จะซ่อมกลับคืนมาเหมือนเดิมดังนั้น นี่จึงเป็นชุดโปรดของฉินเฉา แล้วชุดคลุมยาวชุดนี้ก็เป็นชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเขาที่ซูเฟยซื้อให้ ส่วนอันอื่นๆ เต็มไปด้วยรูกระสุน หรือไม่ก็ถูกตัดเป็นผ้าขี้ริ้วไปหมดแล้วฉินเฉานั่งอยู่บนโซฟาที่มีลักษณะเฉพาะของเขา รอหลี่นา หลังจากสูบบุหรี่ไปได้ครึ่งมวน ทำห้องให้เต็มไปด้วยควัน กับการรอคอยที่ยาวนาน ในที่สุดหลี่นาก็เปิดประตูเข้ามาขนาดไม่แต่งตัว สาวน้อยนางนี้ก็ยังเป็นสาวงามอยู่แล้ว ยิ่งแต่งตัวเธอยิ่งกลายเป็นสาวงามที่แทบทำให้น˺าลายไหลโดยไม่รู้ว่าเธอไปเรียนมาจากที่ไหน เธอแต่งหน้าบางๆ มันไม่เหมือนความงามตามธรรมชาติของเธอ กลับกัน มันยิ่งทำให้เธอมีเสน่ห์ยิ่งขึ้นท่อนบนขอ
