“เป็นกระบี่ที่แปลก…” ฉินเฉาประหลาดใจ เขารู้สึกว่าจิตใจของเขาเหมือนกับถูกดูดเข้าไปในกระบี่“เจ้านี่ถูกเรียกว่า กระบี่ราชันมาร” โรซี่ควบคุมกระบี่ ปล่อยให้มันลอยอยู่ตรงหน้าฉินเฉาอย่างช้าๆ กระบี่นี้เหมือนประดับด้วยกระดูกที่ชั่วร้ายจำนวนมาก ราวกับวิญญาณร้ายที่ขึ้นมาจากหลุม เหมือนต้องการจะกลืนกินวิญญาณของเขา“กระบี่ราชันมาร…” ฉินเฉาพึมพำ และแทบจะยื่นมือไปจับด้ามกระบี่อย่างไม่รู้ตัว แสงสีดำพลันเปล่งออกมาจากกระบี่ และเปลี่ยนเป็นกลุ่มควันสีดำ และจากนั้นก็คลุมร่างฉินเฉาไว้อย่างรวดเร็วในจักรวาลเล็กๆ ของฉินเฉา ร่างมหึมาปีนขึ้นมาจากพื้น มันเป็นโครงกระดูกสีดำขนาดมหึมา แต่งกายด้วยเกราะสีดำ ราวกับเป็นกระดูกของยักษ์โบราณ ตาของมันเปล่งแสงสีแดงอย่างชั่วร้ายออกมามันคำรามเสียงดัง ซึ่งภายในจักรวาลเล็กๆ นี้ มันเต็มไปด้วยเสียงโหยหวนของโครงกระดูกนับพัน ท้องฟ้าเปลี่ยนสี ตามมาด้วยสายลมและหมู่เมฆ“นายเป็นใคร?” ฉินเฉากลัวจริงๆ ชายคนนี้ทำให้เขากดดันมากกว่าเทพปีศาจหลัวเต๋อเสียอีก“ข้าคือเทพมาร!” โครงกระดูกนั้นพลันคำรามออกมา เสียงของมันเต็มไปทุกที่ทั่วจักรวาลเล็กๆ นี้ “ข้าอยากให้เจ้าเป็นร่างกายของข้า!”พร้อมกันนั้น เขาพลันยื่นแขนสีดำออกมา จับไปที่มือของฉินเฉา“เป็นร่างให้ข้า….หรือตาย!”เทพมารพูด และบีบร่างฉินเฉาแน่นขึ้น“อ๊าก!” ฉินเฉาพลันรู้สึกว่าร่างของเขากำลังจะแหลก เขาร้องโหยหวนออกมาด้วยความเจ็บปวด “เวรเอ๊ย โรซี่ ของอ
