ะไรที่เธอเอามาให้ฉัน! ถ้าฉันออกไปจากนี่ได้ ฉันจะฆ่าเธอ!”“เป็นร่างให้ข้า!” เทพมารพลันยื่นอีกมือออกมา และบีบร่างของเขาด้วยมือทั้งสองข้าง ฉินเฉาถูกบีบด้วยมือของโครงกระดูกจนหายใจไม่ออก“ฉันจะไม่ตายที่นี่…” ฉินเฉาไม่พอใจที่ต้องมาตายที่นี่ แต่เงาร่างของซูจีพลันปรากฏขึ้นในใจ ทันใดนั้นใจเขาก็สงบลง“ฉันไม่ยอมรับ…ฉันจะไม่ตายที่นี่!” ร่างของฉินเฉาเปลี่ยนไป จากร่างมนุษย์ เขาก็กลายร่างเป็นอรหันต์ปีศาจทองคำรัศมีพุทธะสีทอง และวิญญาณร้ายสีดำ โจมตีกรงเล็บกระดูกของเทพมารอย่างต่อเนื่องแม้ว่าเขาจะเป็นเทพมาร แต่เมื่อถูกโจมตีด้วยพลังสองอย่างที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง มันก็เกินกว่าที่เขาจะรับได้ แขนแข็งแกร่งทั้งสองข้างของเขา พลันเริ่มยุบและหักไปไม่นาน แขนของเขาก็หายไปอย่างสมบูรณ์ ฉินเฉาใช้โอกาสนี้กระโดดขึ้นไปอยู่บนหัวกะโหลกขณะเดียวกัน ขวานสองอันปรากฏในมือของฉินเฉา หนึ่งดำ หนึ่งทอง เขาเหวี่ยงขวานคู่ และฟันเข้าที่หัวของเทพมารควันสีดำพลันปรากฏออกมาจากรอยแตกของกะโหลกของเทพมาร และหายไปจากจักรวาลเล็กๆ เทพมารร้องโหยหวน กุมหัวตัวเองไว้คุกเข่าลงกับพื้น“เป็นแบบนี้ได้ยังไง…” เทพมารคำรามอย่างโศกเศร้า กุมหัวตัวเองและปากของเขาก็พร˹าบ่นออกมา “นี่มันเป็นไปไม่ได้….ข้าเป็นเทพ แล้วจะแพ้ให้กับมนุษย์ธรรมดาได้ยังไง”“เทพกับลุงเอ็งสิ!” ฉินเฉาโมโห รู้สึกว่าขวานทั้งสองเล่มหนักอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ “ดูแกสิ แกน่ะเป็นวิญญาณที่ตายไปแล้ว!
