ขา คงจะหมายถึงหัวหน้าตระกูลซู ซูเซียงปิงฉินเฉามองลงไป และเห็นเส้นดำๆ ไม่ชัดเจนบนพื้น ดูเหมือนจะเป็นเส้นแบ่งเขตของโรงบาล“ฉันคือฉินเฉา นายไม่เคยได้ยินชื่อฉันเหรอ?” ฉินเฉาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อและเอามือถือออกมาโทรหาซูเฟย “ฉันจะโทรหาซูเฟย และให้คุยกับนาย”“นายคือฉินเฉา!” เมื่อได้ยินชื่อเขา สองบอดี้การ์ดเบิกตากว้างและจ้องมาที่เขาอย่างดุร้าย จิตสังหารของพวกเขาพุ่งมาที่เขาฉินเฉาขนลุก เขาพบคนมามาก แต่จิตสังหารที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดนี้เป็นครั้งแรกสำหรับเขาแม้แต่สองนักฆ่าขององค์กรกระดูกก็ยังไม่มีจิตสังหารที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ชายสองคนนี้เหมือนคนที่ปีนขึ้นมาจากความตาย“ใช่แล้ว มีอะไรเหรอ?” ฉินเฉาเก็บมือถือลงไป ขมวดคิ้ว และถาม“หรือว่าชื่อนี้ทำให้พวกนายไม่พอใจ?”“ไม่ๆ ๆ เพื่อน!” อินูอิทฉีกยิ้มกว้าง “ชื่อนี้ไม่ได้ทำให้เราไม่พอใจแต่ทำให้บอสของเราไม่มีความสุข บอสของเราบอกว่า เมื่อไหร่ที่เจอคนที่เรียกว่าฉินเฉา ให้เราฆ่าเขาซะโดยไม่ต้องสนอะไรทั้งนั้น!”พร้อมกันนั้น คาร์เตอร์ก็ยื่นมือออกมาและบีบเข้าที่คอของฉินเฉาที่ฉินเฉารู้ ถ้ามีคนมาแทนที่เขา คนคนนั้นคงคอหักไปแล้วโชคไม่ดีที่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคาร์เตอร์คือฉินเฉา“ขอโทษด้วย แต่นายไม่ได้รับอนุญาตให้ยุ่งกับคุณหนูซู” อินูอิทพูดอย่างช่วยไม่ได้ อธิบายความบริสุทธิ์ของเขา มือของคาร์เตอร์ตกลงบนคอฉินเฉา เขากำลังรอฟังเสียงของกระดูกที่หักดังออกมา แล้วเขาจะได้ปล่อย
