ศพนี้ไปแต่ ไม่คาดว่าจะไม่มีเสียงออกมา เขาได้ยินเพียงเสียงหายใจของคาร์เตอร์และเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา“ทำได้แค่นี้เหรอ? วันนี้ลืมกินข้าวหรือไง?”ตาของสองบอดี้การ์ดเดนตายเบิกกว้าง พวกเขาเห็นฉินเฉาที่ถูกมือใหญ่ๆ ของคาร์เตอร์บีบคอยกขึ้นกลางอากาศ แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา กลับกัน เขากลับหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า คาบไว้ในปากและจุด พร้อมกับดูดควันเข้าไปเต็มปอดหน้าคาร์เตอร์แดงก˹าพร้อมกับเพิ่มมืออีกข้าง อินูอิทรู้ถึงพลังบีบของคาร์เตอร์ดี มันน่ากลัวมาก ครั้งหนึ่งเขาใช้มือของเขาบีบขาของศัตรูจนหักแต่ตอนนี้ คอ ส่วนที่บอบบางที่สุดส่วนหนึ่งของร่างกายมนุษย์ เขาบีบมันราวกับกำลังบีบเสาเหล็ก แม้ว่าหลังจากจะใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา เขาก็ยังล้มเหลวที่จะทำให้มันขยับแม้สักนิดเหมือนกับคนที่กำลังบีบนั้นไม่ใช่เขา แต่เป็นคนอื่น จากนั้นฉินเฉาก็พ่นควันใส่หน้าคาร์เตอร์“เพื่อน ใจเย็น ไม่งั้นแขนนายจะหักเอานะ” ฉินเฉาเอามือตบแขนชายคนนั้น “ถ้านายเหนื่อยก็พักก่อน”“ชายคนนี้มีอะไรแปลกๆ!” เมื่ออินูอิทสังเกตเห็นมันก็สายไปแล้วฉินเฉาพลันยื่นมือขวาออกมา และดีดนิ้วชี้มือขวาใส่แขนคาร์เตอร์เบาๆสีหน้าของคนเหล็กคนนี้เปลี่ยน และเขารีบปล่อยฉินเฉา พร้อมกับใบหน้าที่มีเหงื่อเย็นๆ ไหลลงมา เขากุมแขน และถอยหลังไปสองก้าวแขนนี้ราวกับถูกกระสุนยิง แต่มันไม่ได้เจ็บมาก เขารู้สึกชาหนึบที่แขน และจากนั้นคลื่นความเจ็บที่ยิงผ่านแขนของเขาวิ่งขึ
