าวสายฟ้า โรซี่ ปีศาจสาวบอกฉันว่า…ไม่นาน ฉันอาจจะต้องใช้มัน เหอะ ยัยนี้รู้อยู่แล้วว่ามีคนต้องการลงมือกับฉัน!“วิชาอัญเชิญเก้าเร้นลับ – หมาปีศาจเก้าเร้นลับ!” ฉินเฉาตะโกนออกมา และยื่นนิ้วชี้และนิ้วกลางออกมาวาดอะไรในอากาศแต่ไม่มีอะไรออกมาเม้งซานหัวเราะขณะที่เหวี่ยงกระบี่ลงมาหาเขา“เจ้าโง่ กำลังพยายามจะเขียนอะไรหรือไง?” พร้อมกันนั้นกระบี่สองเล่มก็ตกลงบนไหล่ของเขาพระสูตรหัวใจเพชรปกป้องร่างกายเขาโดยอัตโนมัติ แต่เพราะความแข็งแกร่งที่มากมายของเม้งซาน แสงสีทองจึงเปล่งแสงสว่างขึ้นเพื่อปกป้องร่างกายของฉินเฉากระบี่ทั้งสองเล่มฟันใส่แสงสีทองบนร่างฉินเฉา และแม้ว่าร่างของเขาจะไม่ถูกหั่นเป็นสามท่อน แต่พลังที่โหดร้ายของเม้งซานก็ทำให้ร่างของเขาสั่นพลังมหึมานี้กดฉินเฉาลง ขาซ้ายของเขางอและกระแทกกับพื้นสร้างหลุมขึ้นมาแต่มือของเม้งซานก็กระเด้งกลับ สั่นสะท้าน เขาจ้องไปที่ฉินเฉาด้วยดวงตากระทิงของเขา“พระสูตรพุทธะ?” เม้งซานอุทาน “แกเป็นศิษย์ของวัดเป่าไต้เขาซงซาน!”“เขาซงซานกับปู่แกสิ!” ฉินเฉาพลันยกเท้าขึ้น และถีบเข้าที่หน้าอกของเม้งซานแต่ร่างของเม้งซานแข็งราวกับหิน ทำให้เขาของเขากระตุก ร่างของฝ่ายตรงข้ามสั่นเล็กน้อย และถูกบังคับให้ถอยไปสามสี่ก้าว“หาที่ตาย!” กระทิงดำโกรธขึ้นมาจริงๆ แล้ว ตาของเขาแดงก˹าและเขาเหวี่ยงกระบี่ทั้งสองเล่มใส่ฉินเฉาอีกครั้ง“โอ้ เข้ามา มาเลย!” ฉินเฉารีบหลบกระบี่ของฝั่งตรงข้ามขณะที่ยังคงวาดน
