องเขาถูกพลังบางอย่างคลุมเอาไว้ ในขณะเดียวกัน พลังนั้นก็พยายามบีบหัวใจเขา“วิชากระจอก…” ร่างของเม้งซานพลันเปล่งแสงสีดำออกมา ร่างเขาสั่น ทำให้มือที่ยื่นออกไปของฉินเฉาต้องกระเด้งกลับมาฉินเฉาประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่พลังความคิดของเขาล้มเหลวแน่นอนอยู่แล้ว ด้วยช่องว่างของพลังที่ห่างกันขั้นหนึ่ง พลังความคิดของเขาแทบจะไม่เป็นผล“ทำตัวเชื่อฟังและตายซะ การต่อต้านมีแต่จะทำให้แกเจ็บตัวเพิ่มเท่านั้น” เม้งซานวิ่งเข้ามาอีกครั้ง และพื้นสั่นสะเทือนตามการก้าวของเขา ภายในพริบตา เม้งซานก็มาถึงตรงหน้าฉินเฉา ในขณะเดียวกันหมัดคู่ใหญ่ราวกระทะเหวี่ยงลงมาจากทั้งสองข้างของเขาจิตใจของฉินเฉาเร่งถึงขีดสุด จังหวะที่หมัดของเม้งซานตกลงมาเขากระโดดสูงขึ้นไปในอากาศ ตูม! หมัดของเม้งซานตกลงพื้น สร้างหลุมขนาดใหญ่ รอยแตกกระจายออกจากหลุม กลางอากาศ ฉินเฉาสามารถเห็นหลุมที่มีรัศมี 2 เมตรจากนั้นเขาก็หยิบปืนดาวดำออกมาจากแหวน และยิงใส่เม้งซานจากกลางอากาศปัง ปัง ปัง! เขาสาดกระสุนใส่หลายนัด แต่เม้งซานไม่แม้แต่จะพยายามหลบ ทำเพียงแค่ยกแขนขึ้นผิวของเขาเริ่มกลายเป็นหิน เปลี่ยนร่างของเขาให้กลายเป็นราวรูปปั้นหิน กระสุนยิงถูกร่างของเขาทำได้เพียงกระเด้งออกด้านข้างไม่ได้ทำร้ายเขาแม้แต่นิดเดียว“หืม!” เขาประหลาดใจเมื่อพบว่ามีคนอื่นที่ไม่กลัวกระสุนนอกจากเขา ฉินเฉาหดหู่จริงๆ จากนั้นเขาก็ร่อนลงบนต้นไม้ เก็บปืนและเรียกโซ่ออกมา“ต่อสู้กลับไม่ใช่
