ทางที่จะทำให้แกเป็นอิสระ” เม้งซานขยับไหล่ ส่งเสียงกร๊อบแกร๊บออกมา “ทางเดียวคือหนีไปซะ ไม่งั้นตาย”พร้อมกันนั้น เขาวิ่งเข้าใส่อีกครั้ง ครั้งนี้เป้าหมายเขาคือต้นไม้ที่ฉินเฉายืนอยู่ผลั่กก! เมื่อเม้งซานชนกับต้นไม้ ต้นไม้ล้มลงพื้นทั้งอย่างนั้น แต่จังหวะที่ต้นไม้เริ่มจะล้ม ฉินเฉาก็กระโดดไปที่ต้นไม้อีกต้นในขณะเดียวกัน เขาก็เหวี่ยงโซ่ใส่เม้งซานที่อยู่บนพื้นโซ่ยืดหยุ่นราวกับมังกร รีบมัดร่างของเม้งซานไว้จากบนต้นไม้ ฉินเฉาดึงโซ่ไว้แน่น ในขณะเดียวกัน เขาเอามีดออกมาจากแหวน และใช้พลังความคิด สั่งให้มีดลอยไปทางซ้ายและขวาของเขาวูบบบ! ฉินเฉาขว้างมีดใส่เม้งซาน หลังจากที่ใช้พลังความคิดของเขา“แกคิดว่านี่เป็นวิชากระบี่หรือไง!” เม้งซานหัวเราะ และพลันร้องมอออกมาเสียงดัง อากาศสั่นสะเทือน มีดทั้งสองเล่มไม่อยู่ในการควบคุมของฉินเฉาอีกต่อไป พวกมันตกลงที่ด้านข้าง“ฉันจะให้แกลงมา!” เม้งซานตะโกน ยิ้มอย่างชั่วร้าย เขาดึงโซ่ลากฉินเฉาลงมาจากต้นไม้ ชนเข้ากับพื้นถ้าดูจากความแข็งแรง เม้งซานแข็งแรงกว่าฉินเฉาอย่างมาก ในที่สุด ต่อหน้าผู้ฝึกตนสัตว์อสูรกระทิงดำคนนี้ ฉินเฉาเป็นครั้งแรก ที่แพ้ด้านความแข็งแรงฉินเฉารีบลุกขึ้นจากพื้น โซ่ของเขาเริ่มเปล่งแสงสีเขียวออกมา เขาใช้ลมปราณของเขาใส่เข้าไปในโซ่จากอาร์ติแฟกขั้น 5 ระดับมนุษย์ รีบเปลี่ยนเป็นอาร์ติแฟกขั้น 3ระดับมนุษย์ โซ่จับวิญญาณได้รับความสามารถใหม่ ฉินเฉารีบใช้มันทันที“โซ่จับ