ลึงของฉินเฉา เธอก็ยกแก้วขึ้นจิบเล็กๆ อย่างไม่รีบร้อนด้วยปากเล็กๆ ของเธอ และจากนั้นก็พูดกับเขาด้วยใบหน้าแดงปลั่ง“เอาล่ะ ตานายแล้ว”“โอ้….” ฉินเฉาช่วยไม่ได้ และทำได้แค่ดื่มแก้วที่สี่ลงไป“เอาล่ะ เมื่อคุณหนู และคุณหยูลู่ได้แสดงความเคารพไปแล้วตอนนี้ถึงตาพวกเราแล้ว” ในเวลานี้ กลุ่มของบอดี้การ์ดก็เข้ามาทีละคนๆ แต่ละคนถือแก้วน˺าเมาไว้ในมือ“พี่ฉิน จริงๆ แล้ว ในตอนแรก เราได้ต่อต้านคุณ” บอดี้การ์ด ผู้ที่ครั้งหนึ่งกระโดดออกจากหน้าต่าง ยกแก้วขึ้นและพูดกับฉินเฉา “แต่ พี่ฉิน คุณมีความสามารถ คุณสามารถช่วยคุณหนูและคุณหยูลู่ไว้ได้หลายครั้งต่อหลายครั้ง ดังนั้น ผมจึงเลื่อมใสคุณ เลื่อมใสจริงๆ! ยิ่งกว่านั้น ผมอยากจะขอโทษสำหรับความรู้สึกต่อต้านของผมเมื่อเร็วๆ นี้ด้วย แก้วนี้ถือว่าเป็นคำขอโทษจากผมอย่างเป็นทางการ!”พร้อมกันนั้น เขายกแก้วและดื่มในอึกเดียว บอดี้การ์ดคนนี้เคยเป็นทหารมาก่อน บุคลิกของเขาก็เลยเป็นคนตรงๆ ดังนั้นเขาจึงดื่มอย่างมีพลัง“ดี จากนี้ไป พวกเราจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน!” ฉินเฉาผู้ซึ่งปล่อยอดีตผ่านไป เขาเทเบียร์ลงแก้วและดื่มมัน“ดี พี่ฉิน ในอนาคต ถ้าพี่ต้องการอะไรจากพวกเรา แค่พูด! พวกเราพี่น้องจะตามคุณไป!”เหล่าบอดี้การ์ดต่างดื่มแก้วของตัวเอง สำหรับรอบนี้ ฉินเฉาดื่มไปสามขวดด้วยตัวคนเดียวขณะที่เรื่องดื่มไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉินเฉา แต่หลังจากดื่มเข้าไปมาก เขาก็เริ่มรู้สึกมึน เขารีบนั่งลงบนม้านั่งแ
