เป็นเกียรติมาก” ฉินเฉาตบหลังหยูลู่ เหลียวชาชาก็เข้ามา แปะตัวเองติดกับหลังเขา เอียงหัวเข้าหาเขาและกระซิบ“ไม่ ฉินเฉา…ฉันคิดว่านายเป็นของขวัญจากสวรรค์สำหรับฉัน….”เหลียวชาชาพูดคำพวกนี้เป็นครั้งแรก “แม้ว่านายจะน่ารังเกียจไปบ้างแต่ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ฉันคงตายไปแล้ว….”“อย่าพูดอย่างนั้น” ฉินเฉาจู่ๆ ก็รู้สึกกลัว สองสาวงามนี้เหมือนจะฝากหัวใจไว้ในมือเขาแต่ฉันไม่สามารถตอบสนองได้สำหรับทั้งสอง เพราะว่าฉันมีซูจีแล้วสำหรับฉินเฉานี่เป็นครั้งแรก ที่รู้สึกเกร็ง โธ่ นี่คือผลข้างเคียงของการเป็นผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจ“เพื่อฉลองชัยชนะของเราวันนี้…ไปทานข้าวข้างนอกกันเถอะ”หยูลู่ยิ้ม “เอาล่ะ งานเลี้ยงต้อนรับฉินเฉา ประธานฉินเฉา อยากจะทานอะไรคะ?”“ฉัน ฉันอยากจะกิน CEO สาวสวย…” ฉินเฉาพูด และทำท่าเลียฝีปาก ทำท่าทางชั่วร้ายใบหน้าหื่นกามของฉินเฉาทำให้หยูลู่หน้าแดง“คนเลว…” เหลียวชาชาพูดด้วยความไม่พอใจ “นายรู้จักแต่รังแกพี่ลู่ลู่”“เอาล่ะ ฉันไม่กิน CEO สาวสวยแล้วก็ได้ เปลี่ยนเป็นกินกาแฟแทนละกัน” ฉินเฉาเลียริมฝีปากอีกครั้ง และทำท่าทางชั่วร้ายหยูลู่ทำได้แค่กลอกตา แต่เหลียวชาชาผู้ที่ไม่รู้ถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ ถามขึ้นมา“เราจะดื่มอะไร? ไอร์แลนด์ หรือว่า บราซิล?”“เราจะดื่มอะไรก็ตามที่ปลุกอารมณ์เราได้!”“อารมณ์?” สาวน้อยรู้สึกสูญเสีย และฉินเฉา ภายใต้ท่าทางอำมหิตของหยูลู่ ไอแห้งๆ ออกมา และพูด “ลืมมันซะ เราไปกินบาร์บีคิวกัน นั่นเ