ป็นของโปรดฉัน”“บาร์บีคิว…” หยูลู่นึก “ในเมืองนี้มีอยู่ร้านหนึ่ง เป็นร้านอาหารบาร์บีคิวญี่ปุ่น แต่ที่นั่นคนเยอะมาก ให้ฉันโทรไปจองพวกเขาก่อน”“ไม่ต้อง!” ฉินเฉาโบกมือ “ทำไมเราต้องอยากกินบาร์บีคิวในร้านอาหารชั้นสูงแบบนั้นกัน! ตามมา ฉันจะพาเธอไปที่ดีๆ ที่ที่มีบาร์บีคิวอร่อยๆ”“ดี งั้นไปกัน!”ถนนหูซ้ายไม่แม้แต่จะเป็นถนนเล็กๆ ที่มีชื่อเสียง เพราะว่า มันอยู่ไกลจากเขตธุรกิจ และเมื่อก่อนนี้มันเข้ามายาก แต่หลังจากมีคนนอกเข้ามาและเปิดร้านของพวกเขา ถนนแห่งนี้ก็ค่อยๆ บูมขึ้นมาโดยเฉพาะ พวกศิลปินพื้นบ้านได้ร่วมมือกับร้านค้ามาทำการแสดงที่นี่ มันจึงถือว่าเป็นการสร้างจุดเด่นให้กับถนนหูซ้ายนี้ ซึ่งทำให้มันเป็นที่สนใจ ทุกวันตอนเย็น ผู้คนจะพากันมาที่นี่ทุกคนพากันดื่ม คุย เพื่อชะล้างความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันเมื่อพยาธิในท้องของฉินเฉาเริ่มร้อง เขาก็มักจะมาที่นี่ แต่เมื่อเหลียวตงไคเสียไป นี่เป็นครั้งแรกที่เขาและเหลียวชาชาออกมากินข้าวด้วยกัน พวกเชฟในตระกูลเหลียว แม้ว่าพวกเขาจะฝีมือดี แต่พวกเขาเป็นต้นฉบับเกินไป ซึ่งค้านกับนิสัยการกินของฉินเฉาเมอร์ซิเดสสีดำมาถึงที่ถนนหูซ้าย แต่ไม่ได้ดึงดูดความสนใจผู้คนร้านข้างถนนในถนนหูซ้ายรู้ดีว่ามีคนรวยจำนวนมากมาที่นี่ด้วยรถส่วนตัวเพื่อให้ผู้คนชื่นชมแม้ว่าเมอร์ซิเดสจะเป็นรถที่มีราคาแพง มันก็ไม่ได้น่าสนใจในถนนหูซ้ายนี้“ที่นี่มีคนเยอะจัง…” เหลียวชาชาลงจากรถ และหลังจากมองไปที
