ไม่มีใครรู้ว่าไอเดียของแจ็คที่ให้คู่สามีภรรยาอู๋เฟิงนั้นคืออะไร แต่ฉินเฉาและคนอื่นได้นั่งรถกลับบ้านตระกูลเหลียวแล้วอู๋ซิ่นและย่าของเธอนั่งอยู่ในรถคันหนึ่ง ขณะที่ฉินเฉา เหลียวชาชาและหยูลู่นั่งอีกคันหนึ่งหลังจากซื้อของทั้งวัน เหลียวชาชาก็เหนื่อยและนอนในรถ“บอดี้การ์ดของเรา ไม่เลวนี่” หยูลู่และฉินเฉานั่งอยู่ข้างหน้า หยูลู่มีใบหน้าอิจฉา เย้ยหยัน และพูด “นายกลายเป็นฮีโร่ผู้ช่วยสาวงามแม้กระทั่งขโมยหัวใจของเด็กสาว อู๋ซิ่น อย่างไม่ตั้งใจ”“ลู่ลู่ ดูที่เธอพูดสิ” ฉินเฉารีบพูดพร้อมรอยยิ้ม “ทำราวกับฉันเป็นโจรผู้ร้ายไปได้”เขาพูดต่อขณะขับรถ “ฉันทำไปด้วยเจตนาดี อู๋ซิ่นอยู่ในอันตรายดังนั้น ฉันที่เป็นบอดี้การ์ด เป็นธรรมชาติที่ต้องก้าวเข้าไป โธ่ เธอก็รู้ว่างานของฉันมันเสี่ยงและต้องใช้ความกล้าแค่ไหน นอกจากนี้ อู๋ซิ่นก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีของชาชาน้อยด้วย ฉันก็แค่สู้เพื่อหน้าของชาชาน้อยแค่นั้นเอง”“ฮึ่ม สู้เพื่อเอาหน้า ไม่ใช่ว่านายเพิ่งจะได้รับภรรยามาเหรอ!” หยูลู่ไม่เชื่อเรื่องเหลวไหลของฉินเฉา “ดูท่าทางที่เต็มไปด้วยตัณหาของอู๋ซิ่นสิ…และนายก็ใกล้จะได้เป็นหลานเขยโดยคำอวยพรของย่าคนอื่น ฉันต้องแสดงความยินดีกับนายจริงๆ แล้วก็ เมื่อไหร่พวกนายจะแต่งงานกัน? ฉันจะได้ส่งของขวัญไปให้”“แฮ่ม แต่งงานอะไรกัน” ฉินเฉาลูบจมูกด้วยความอายขณะที่ใช้อีกมือข้างคุมพวงมาลัยรถ และพูด “นั่นเป็นแค่การแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเธอก็เห็นไม่ใช่เหร
