งชราถุยน˺าลายออกมา “ฉันไม่ให้เธอต้องมายุ่งเรื่องของหลานสาวของฉันหรอก! ฉัน ยัยแก่คนนี้ ใช้ชีวิตอย่างประหยัด และมีบ้านหลังนี้ เมื่อเธอเรียนจบและหาคนรัก ทั้งหมดนี้จะเป็นสินเดิมของฝ่ายหญิง ไม่ว่าใครก็ไม่มีทางได้แม้แต่แดงเดียวจากฉัน!”“ผู้อาวุโส อย่าโกรธไปเลยครับ” ชาวต่างชาติปลอมๆ เริ่มพูดด้วยสำเนียงลอนดอน “อาการป่วยของคุณห้ามโกรธนะครับ โรคปอดบวมนี้แม้ว่าจะไม่มีวิธีรักษาให้หาย แต่ถ้าคุณคิดและดูแลตัวเองดีพอ คุณก็จะสามารถมีชีวิตต่อได้อีกสักสองสามปี”โจวชูเฟินเสริม “ใช่แล้ว ถ้าแกปล่อยให้หลานสาวของแกแต่งงานกับแจ็ค เขาก็จะช่วยแกจัดการให้สักหลายๆ วัน แบบนี้ไม่ดีเหรอ!?ตราบเท่าที่แกเปลี่ยนชื่อเจ้าของบ้านเป็นของฉัน…ของสามีฉัน เรื่องอื่นสามารถคุยกันได้!”“แกเสียสติไปแล้วเหรอ! ฉันควรจะตาย!” หญิงชรากัดฟัน และจ้องไปที่คนที่เรียกตัวเองว่าสะใภ้ด้วยความโกรธ“เฮ้…” อันดับแรกฉินเฉาขยิบตาให้หยูลู่และเหลียวชาชาก่อน และจากนั้นจู่ๆ ก็เดินเข้าไปและดึงอู๋ซิ่นเข้ามากอด “ถ้าแกอยากจะแต่งกับอู๋ซิ่น อย่างแรกแกต้องถามแฟนคนปัจจุบันของเธอก่อน”“หา?” หยูลู่และเหลียวชาชาตกใจไปชั่วขณะ แต่เมื่อคิดเกี่ยวกับฉินเฉาที่ขยิบตาให้เมื่อกี้ พวกเธอก็เข้าใจ ดูเหมือนชายคนนี้จะหาเรื่องคนอื่นอีกแล้ว“ฟะ แฟน?” หน้าของอู๋ซิ่นขึ้นสี และหัวใจของเธอกระพือปีกราวกับผีเสื้อ พระเจ้า เขาบอกว่าเขาเป็นแฟนฉันจริงๆ …ฉะ ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย?“เด็กดี!” หญิง
