นจะบอกให้ นายไม่ได้รับอนุญาตให้คิดอะไรกับอู๋ซิ่น เธอเป็นแค่เด็กมัธยมเท่านั้น! เธอต้องดูแลย่าของเธอ ชีวิตของเธอไม่ง่าย ถ้านายรังแกเธอล่ะก็ ฮึ่ม นายตาย!”“ใช่แล้ว!” เหลียวชาชารีบสมทบ “ถ้านายกล้ามีความคิดอะไรกับอู๋ซิ่น สาวน้อยคนนี้จะเล่นกับไข่นายเอง!”เหงื่อไหลอาบร่างฉินเฉาราวกับน˺าตก เมื่อเขาคิดว่า สองสาวนี้จะทำอะไรได้ เขาจู่ๆ ก็กลายเป็นหมดหนทาง“พี่ฉินเฉาไม่ได้รังแกฉัน…” ในระเบียงมืดๆ ใบหน้าเล็กๆ ของอู๋ซิ่นแดงก˹าด้วยความอาย และพูด “เขาดี ดีกับฉันมาก…เมื่อฉันรู้สึกไม่ดี เขาก็กอดฉันอย่างอ่อนโยน….”“อะไรนะ?” เมื่อได้ยินคำนี้ เหลียวชาชา และหยูลู่ ทั้งสองคนอารมณ์ก็พลุ่งพล่าน ในระเบียงนี้ พวกเธอหวังว่าจะสามารถฉีกฉินเฉาเป็นสองส่วนได้“แฮ่ม หึหึ…” ฉินเฉาลูบจมูก “นี่เป็นเพราะว่าฉันเป็นห่วง เป็นห่วงน่ะ…”“หึหึ…” หยูลู่ยิ้มอย่างคลุมเครือ และจากนั้นก็ขยับปากไปใกล้หูฉินเฉา และกระซิบบางอย่างที่เขาได้ยินคนเดียว“คืนนี้กาแฟ…งด…”“ม่ายยยยยย…” ฉินเฉาทำหน้ายื่นทันที ท่าทางขมขื่นมาก“ฮึ!” หยูลู่หันหน้าหนี และหยุดสนใจเขาอีก ในเวลานี้ อู๋ซิ่นและเหลียวชาชาเดินจูงมือกันนำหน้า ขณะที่หยูลู่และฉินเฉาตามหลังฉินเฉาเลิกคิ้วขึ้น และคิดอะไรบางอย่าง ล่วงเกินในสภาพแวดล้อมมืดๆ เขาแอบยื่นมือมารไปที่หยูลู่วันนี้ หยูลู่ใช่ชุดเดรสยาว พร้อมกับสวมทับด้วยโค้ต ท่อนล่างของเธอใส่กางเกงเลกกิ้งสีดำพร้อมรองเท้าบู๊ต เธอดูเป็นผู้ใหญ่มาก และ
