ิดาแกสิ!” ฉินเฉายกเท้าเตะเข้าที่หน้าอกเจ้าเสือเจ้าเสือกระอักเลือดออกมาทันที ร่างของเขาลอยไปชนเข้ากับกำแพงอีกด้าน ฝังอยู่ในนั้นอยู่เป็นนานราวกับภาพวาดพร้อมกับการโบกมือของฉินเฉา ดาบที่อยู่บนพื้น จู่ๆ ก็ลอยขึ้นมาและแทงเข้าที่หัวใจของเจ้าเสือ ปักเขาแน่นกับกำแพงทุกคนพากันเงียบอยู่นาน พวกเขาตกใจกับการตายของเจ้าเสือ“มีความสามารถเหมือนกันนี่!” อวี่ฟ่านจู่ๆ ก็ตบมือ ราวกับกำลังชื่นชมฉินเฉา“ท่านคงเป็นทหารจากองค์กรลับสักแห่งสินะ ฉันรู้ ว่าคนแบบนายอวดดีอย่างมาก และดูถูกพวกคนที่มาจากใต้ดินอย่างพวกเรา”อวี่ฟ่านพูด และโบกมือ สาวงามรีบนั่งลงในอ้อมแขนเขาและจุดบุหรี่จงหัว เธอดูดบุหรี่เข้าไปลึกๆ และจากนั้นก็จูบเข้าที่ปากอวี่ฟ่านแบ่งควันในปากให้กัน“ฟู่!” อวี่ฟ่านพอใจกับควันของเขาอย่างมาก และตบเข้าที่สะโพกของสาวงามและปล่อยเธอลง จากนั้นเขาก็รับบุหรี่จงหัวมาและค่อยๆสูดมันเข้าไปในปากของเขา“แกดู แกมีความสามารถแล้วยังไง?” อวี่ฟ่านพูด และดึงแบงก์แดงๆ ออกมา (100 หยวน) จากกระเป๋าวางไว้บนโต๊ะ และจากนั้นก็พูดกับฉินเฉา “มีแค่พลังและเงินเท่านั้นที่จะทำให้แกเข้าใจว่าอะไรคือความสุขของชีวิต”“แกเห็นนี่มั้ย นี่เป็นของดี แกไม่สามารถหาเงินได้มากด้วยงานบอดี้การ์ด แต่ถ้าแกติดตามฉัน ฉันจะให้แกเท่านี้ อย่างน้อยในแต่ละเดือน”พร้อมกันนั้น อวี่ฟ่านก็ยกนิ้วชี้ข้างขวาของเขาขึ้น“พระเจ้า หนึ่งล้าน?” ฉินเฉาเหมือนจะตกใจอวี่ฟ่านแทบตกเก้า
