เกินไป เขาจึงลืมดึงสลักออกก่อนที่จะขว้าง“เหอะ ฉันยังมีอีกเยอะ” อวี่ฟ่านยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ และยื่นมือออกไป“โทษที แกไม่มีโอกาสเป็นครั้งที่สองแล้ว” ฉินเฉาโบกมือ ชายกำยำที่ยืนอยู่ถัดจากอวี่ฟ่านจู่ๆ ก็ลอยออกไป ชนเข้ากับของหลายอย่างไปทั่วทุกที่มันดาล่าบาร์กลายเป็นยุ่งเหยิง เมื่อกี้ก็เพิ่งถูกกระสุนทำลาย และตอนนี้ยังถูกชายกำยำคนนี้ชนของระเนระนาด มู่หรงเจียง บอสแก๊งใต้ดินคนนี้ แทบเช็ดน˺าตา“พระเจ้า…บาร์ฉัน…” มันดาล่าบาร์นี้เป็นกิจการที่ใหญ่ที่สุดของเขา มันทำเงินแต่ละวันเป็นตัวเลขหกหลัก เมื่อเห็นสถานที่นี้ถูกทำลายแบบนี้ หัวใจของเขาจะไม่รู้สึกเจ็บได้ยังไงด้วยสภาพนี้ เขาจำเป็นต้องปรับปรุงใหม่หมด เพื่อที่จะทำอย่างนั้นเขาต้องปิดบาร์ทั้งอาทิตย์ เขาต้องสูญเสียรายได้เพราะเรื่องพวกนี้“แก แกเป็นใครกันแน่!” ตอนนี้อวี่ฟ่านกลัวแล้ว ร่างของเขาหยุดสั่นไม่ได้ แถมตอนนี้สาวงามแสนยั่วยวนก็ไม่มีใครอยู่ข้างเขาแล้วตอนนี้“ฉัน? ก็แค่บอดี้การ์ดเล็กๆ ธรรมดา” ฉินเฉาหยิบซองบุหรี่ออกมาและเอาบุหรี่ออกมาตัวหนึ่ง ในตอนนี้ มู่หรงเจียงลุกขึ้นมา และหยิบเอาบุหรี่จงหัวออกมาและจากนั้นก็ยื่นให้ฉินเฉาอย่างเคารพ“พี่ชาย นี่ ลองนี่ดู”“โอ้!” ฉินเฉาหันไปมองบอสแก๊งใต้ดินที่เมื่อกี้เพิ่งจะด่าเขาไปจากนั้นเขาก็พูดด้วยรอยยิ้ม “พี่หนวดหล่อจริงๆ นายเป็นหนึ่งในหัวหน้าแก๊งใต้ดิน ใช่มั้ย”“น้องชายคนนี้ชื่อ มู่หรงเจียง เรียกผมว่าเสี่ยวเจียงก็พอ” บ
