็นจุดเดียวกัน กระสุนสาดมาราวกับห่าฝน หนาแน่นจนนับไม่ได้ ทำให้ฉินเฉาไม่มีที่จะซ่อนแล้วก็ฉินเฉาไม่ได้ต้องการซ่อน เขาแค่ยืนอยู่ที่นั่นอย่างเกียจคร้านยื่นมือซ้ายออกไปตรงหน้ากระสุนทุกนัดช้าลง จนกระทั่งมองเห็นพวกมันทั้งหมดปะทะเข้ากับร่างของฉินเฉา นัดต่อนัด กระสุนสีเหลืองตกลงพื้น เสียงเคร้งคร้างบนพื้นดังสะท้อนไปในอากาศ“มายากล?” มือของพี่กางที่กำลังถือปืนสั่น “เขา เขาไม่ใช่มนุษย์เขาเป็นสัตว์ประหลาด…”“ต่อไป! ยิงต่อไป!” จงเหลียงกัวบ้าไปแล้ว “ฉันไม่เชื่อว่ามันจะทำมาจากเหล็ก ยิงมันให้ฉัน!”“เปล่าประโยชน์” ฉินเฉาพูดพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย “เสียกระสุนไปอย่างสูญเปล่า”พร้อมกันนั้น จู่ๆ เขาก็หยิบเอาปืนพก 54 แบล็กสตาร์ ออกมาจากแหวน “ตอนนี้ ถึงตาฉันยิงบ้างแล้ว”“นายน้อยระวัง!” พี่กางรู้สึกสังหรณ์ร้าย ทันใดนั้นก็ดึงนายน้อยลงพื้นในตอนนี้เอง ปืนในมือฉินเฉาก็ส่งเสียงออกมา กระสุนรอบแรก 8นัด ยิงถูกเป้าหมาย ยิงเข้าที่หน้าผากชาย 8 คน ทันใดนั้นเลือดก็ไหลอาบหน้า ทำให้พวกเขาจมอยู่ในแอ่งเลือดของตัวเองถ้าพี่กางไม่ได้ดึงจงเหลียงกัวลงพื้นเร็วล่ะก็ พวกเขาทั้งคู่จะต้องเป็นหนึ่งใน 8 คนนั้นแน่นอน“ชายคนนี้โหดร้ายจริงๆ!” พี่กางร้องออกมา “เร็วเข้า พวกข้างบนน่ะ!”หลังจากเสียงของเขาตกลง แสงเจิดจ้าของงูไฟก็สว่างขึ้นในความมืด ตาของฉินเฉาเบิกขึ้น มองไปที่ปืนกลที่กำลังขับกระสุนออกมาอย่างต่อเนื่องรุนแรงในใจของฉินเฉาบีบแน่น รู้สึกไม่ดี
