ปกคลุมร่างของเขา ตั้งแต่ที่เขาเข้าสู่ขั้น ‘กำเนิดจิต’ ร่างของเขาก็จะส่งสัญญาณเตือนออกมาอย่างไม่ตั้งใจเมื่อเขาตกอยู่ในอันตรายเขาเชื่อมั่นในลางสังหรณ์นี้อย่างเต็มเปี่ยม ฉินเฉารีบกระโดดออกจากจุดที่เขาอยู่ และแทบจะไปถึงอีกฝั่งของโรงงานกระสุนพวกนั้นไล่ตามเขามา เมื่อพวกมันยิงโดนพื้น พวกนั้นจะกระจายฝุ่นออกมานับไม่ถ้วนฉินเฉาหมดปัญญาที่จะต่อต้านกับกระสุนที่รวดเร็วแบบนี้ด้วยพลังความคิดของเขาฉินเฉายังคงวิ่งหนีกระสุนพวกนี้ ราวกับกำลังแข่งวิ่งอยู่ฉินเฉาได้วิ่งไปรอบโรงงานใหญ่นี้สองรอบเต็มๆ พื้นตอนนี้กลายเป็นวุ่นวาย แต่ไม่มีฝุ่นแม้สักเม็ดตกลงบนเสื้อของฉินเฉา“ขยะ! ฉัน พ่อเอ็งคนนี้จ่ายเงินเพื่อปืนกลพวกนี้ แต่พวกแกกับให้ไม้ติดไฟกับฉัน!” จงเหลียงกัวระเบิดออกมาด้วยความโกรธ และตะโกนใส่ลูกน้องของเขาแต่ในเวลานี้เอง ปืนกลก็ส่งเสียงกริ๊กออกมา ปืนดูเหมือนจะร้อนเกิน ผลลัพธ์จึงล้มเหลว จังหวะเมื่อกี้ที่คำรามออกมาเหมือนกับสัตว์ร้ายตอนนี้กลับเงียบ นอนนิ่งไม่ขยับสองพี่น้องพากันตรวจสอบและซ่อมแซม แต่ฉินเฉากับเยาะเย้ยเสียงดัง กระโดดจากพื้นขึ้นไปที่ชั้นสอง และยืนอยู่ต่อหน้าสองพี่น้องนั่น“เล่นเจ้านี่แล้วเท่ใช่มั้ย?” การปรากฏตัวของเขาทำให้สองพี่น้องแข็งค้างไปด้วยความกลัว พวกเขาทำไม่ได้แม้แต่จะยกนิ้ว“มะ มันเท่…” หนึ่งในพี่น้องที่เป็นหินพูดอย่างตะกุกตะกัก“พ่อเอ็งคนนี้ก็จะรู้สึกเท่ถ้าพวกแกทั้งคู่ตาย!” ฉินเฉายื่นมือออกไปแล
